இன்று மகாலிங்க மலையைப் பற்றி - நீங்கள் அறியாத சில சுவாரஸ்யமான தகவல்களை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

சதுரகிரி சுந்தரமகாலிங்கம்

சதுரகிரியும், திருவண்ணாமலையும், எத்தனை முறை சென்றாலும் , ஒவ்வொரு முறையும் அதன் பிரம்மாண்டத்தை உணர்த்துவதில் தவறியதே இல்லை.

இன்று மகாலிங்க மலையைப் பற்றி - நீங்கள் அறியாத சில சுவாரஸ்யமான தகவல்களை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

நோய் தீர்க்கும் மலை: சதுரகிரி மலையில் ஓடுகின்ற தீர்த்தங்களும், மூலிகைகளும் பல நோய்களை தீர்க்க வல்லது. இந்த மலை ஏறி இறங்கினால் உடலில் உள்ள வியர்வை வெளியேறி, மூலிகை கலந்த காற்றுபட்டு பல நோய்கள் குணமாவதாகச் சொல்கிறார்கள். சித்த மருத்துவர்கள் பலர் மூலிகைகளை இங்கிருந்து சேகரித்து செல்கின்றனர்.

திசைக்கு நான்கு கிரிகள் (மலை)வீதம் பதினாறு கிரிகள் சமமாக சதுரமாக அமைந்த காரணத்தால் சதுரகிரி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. மலையின் பரப்பளவு 64 ஆயிரம் ஏக்க

தாணிப்பாறை அடிவாரம் - கருப்பர் சந்நிதி அருகே உள்ள தீர்த்தம்

* மகாலிங்கம் கோயிலுக்கு வடக்கில் உள்ள மூலிகைகள் நிறைந்த குன்றை "சஞ்சீவி மலை' என்கின்றனர்.

*சந்தன மகாலிங்கம் கோயில் அருகே 18 சித்தர்கள் சன்னதி உள்ளது.
*ஆடி அமாவாசை முக்கிய விழா. தை அமாவாசை, மகாளய அமாவாசை, மகா சிவராத்திரி, சித்ரா பவுர்ணமி, மார்கழி முதல் நாள் ஆகிய நாட்களிலும் அதிக கூட்டம் இருக்கும்.

* பழநியிலுள்ள நவபாஷாண முருகன் சிலையை போகர் சதுரகிரி மலையில் தங்கியிருந்தபோதே செய்ததாக கூறப்படுகிறது.

*இங்குள்ள ஜோதிப்புல்லை பகலில் நீரில் நனைத்து விட்டு, இரவில் பார்த்தால் தீபம் ஏற்றியது போல் இருக்கும். பழங்காலத்தில் சித்தர்கள் வெளிச்சத்திற்காக இந்த புல்லை உபயோகித்துள்ளார்கள்.

*மகாலிங்கம் கோயிலின் வடக்கே "ஊஞ்சல் கருப்பண சாமி' கோயில் உள்ளது.
* சுந்தர மகாலிங்கத்திற்கு அமாவாசை நாட்களில் மதியம் 1 மணிக்கு அபிஷேகம் துவங்கும்.

* ஆடி அமாவாசை தவிர மற்ற அமாவாசை நாட்களில் தேனும், தினைமாவும் பிரசாதமாக தரப்படுகிறது.

* சதுரகிரி மலைக்கு மின்சார வசதி கிடையாது. ஜெனரேட்டர் பயன்படுத்துகின்றனர்.

இருப்பிடம்:
மதுரை மாட்டுத்தாவணி பஸ்ஸ்டாண்டில் இருந்து வத்திராயிருப்பு செல்லும் பஸ்களில் சென்றால், தாணிப்பாறை விலக்கில் இறங்கலாம். இங்கிருந்து 7 கி.மீ., தூரம் சென்றால் சதுரகிரி மலை அடிவாரமான தாணிப்பாறை வரும். அங்கிருந்து மலை ஏறி, 10 கி.மீ., நடந்தால் மகாலிங்கத்தை தரிசிக்கலாம்.

அல்லது , மதுரையிலிருந்து ஒவ்வொரு அரை மணி நேரத்திற்கும் - செங்கோட்டை செல்லும் பஸ் உள்ளது. ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர், ராஜபாளையம் , செங்கோட்டை செல்லும் பஸ்ஸில் ஏறி - கிருஷ்ணன் கோவில் நிறுத்தத்தில் இறங்கி - அங்கிருந்து வத்திராயிருப்பு செல்லுங்கள். ஒவ்வொரு ஐந்து நிமிடத்திற்கும் பேருந்து வசதி உள்ளது.

அங்கிருந்து தாணிப் பாறைக்கு - மினிபஸ் அல்லது ஆட்டோவில் சென்று விடுங்கள்.

திறக்கும் நேரம்:
காலை 6- 12 மணி, மாலை 4- இரவு 9 மணி. விசேஷ நாட்களில் நடை திறக்கும் நேரம் மாறுபடும்.போன்: 98436 37301, 96268 32131

மலைக்கு மேலே - சாப்பாடு பற்றிய கவலை வேண்டாம். எந்த நேரமும், உங்கள் வயிறை குளிரவைக்க " கஞ்சி மடம் ' உள்ளது. உங்களுக்கு குறைந்த பட்சம், கஞ்சியோ , கூழோ , பழைய சோறோ - நிச்சயம் கிடைக்கும். 24 மணி நேரமும் என்பதுதான் விசேஷம். மிகப் பெரிய குழுவாக சென்றால், முன்கூட்டியே சொல்லி விடுங்கள். சுடச்சுட சாதம் கிடைக்கும்.

சதுரகிரி தல வரலாறு : சதுரகிரி மலை அடிவாரத்திலுள்ள கோட்டையூரில் பிறந்தவன் பச்சைமால். இவன் பசுக்களை மேய்த்து பிழைத்தான். இவனது பெற்றோர் தில்லைக்கோன்- திலகமதி. மனைவி சடைமங்கை. இவள் மாமனார் வீட்டில் பாலைக் கொடுத்து விட்டு வருவாள். ஒருமுறை, பால் கொண்டு சென்ற போது எதிரில் வந்த துறவி அவளிடம் குடிக்க பால் கேட்டார். சடைமங்கையும் கொடுக்கவே, தினமும் தனக்கு பால் தரும்படி கேட்டார். சடைமங்கையும் ஒப்புக்கொண்டாள்.

வழக்கத்தை விட சற்று பால் குறைவதைக் கவனித்த சடைமங்கையின் மாமனார், இதுபற்றி மகன் பச்சைமாலுக்கு தெரிவித்து விட்டார். பச்சைமால் தனது மனைவியை பின் தொடர்ந்து சென்று, அவள் துறவிக்கு பால் தந்ததை அறிந்து கோபம் கொண்டு அடித்தான். தனக்கு பால் கொடுத்ததால் அடி வாங்கிய சடைமங்கை மேல் இரக்கம் கொண்ட அவர், அவளுக்கு "சடதாரி' என்று பெயரிட்டு காக்கும் தேவியாக சிலையாக்கி விட்டு மறைந்தார். மனைவியை பிரிந்த பச்சைமால், மனம் திருந்தி, சதுரகிரிக்கு வந்த அடியவர்களுக்கு பால் கொடுத்து உதவி செய்தான்.

சுந்தரானந்த சித்தர் என்பவர் செய்த பூஜைக்கும் பால் கொடுத்து உதவினான். சித்தர்கள் செய்த பூஜையில் மகிழ்ந்த சிவன் இத்தலத்தில் அவர்களுக்கு காட்சி கொடுத்தார். பச்சைமாலுக்கும் சிவதரிசனம் கிடைத்தது. ஒருநாள், சிவன் ஒரு துறவியின் வேடத்தில், சிவபூஜைக்கு பால் கொடுக்கும் காராம்பசுவின் மடுவில் வாய்வைத்து பால் குடித்து கொண்டிருந்தார். இதைக்கண்ட பச்சைமாலுக்கு கடும் கோபம் ஏற்பட்டு, துறவியின் தலையில் கம்பால் அடித்தான். அப்போது, சிவன் புலித்தோல் அணிந்து காட்சி கொடுத்தார். சிவனை அடித்துவிட்டதை அறிந்த பச்சைமால் மிகவும் வருந்தி அழுதான்.

சிவபெருமான் அவனை தேற்றி, "" நீ தேவலோகத்தை சேர்ந்தவன். உன் பெயர் யாழ்வல்லதேவன். நீ யாழ் மீட்டி என்னை பாடி மகிழ்விப்பாய். சிற்றின்ப ஆசை காரணமாக என்னால் சபிக்கப்பட்டு பூலோகத்தில் மனிதனாக பிறந்தாய். உன்னை மீட்டு செல்லவே வந்தேன்,'' என்று கூறி அவனுக்கு முக்தி அளித்தார். அத்துடன் அங்கிருந்த சித்தர்களின் வேண்டுகோளின்படி "மகாலிங்கம்' என்ற திருநாமத்துடன் அங்கேயே எழுந்தருளினார். இது லிங்கங்களிலேயே பெருமை வாய்ந்தது என சதுரகிரி புராணம் கூறுகிறது. இன்றும் கூட மகாலிங்கம் சாய்ந்த நிலையில் இருப்பதையும், தலையில் அடிபட்ட தழும்பையும் காணலாம்.சதுரகிரி மலை ஏறுவது கடினமானது. மலையே சிவமாக இருப்பதால் பக்தர்கள் காலில் செருப்பு இல்லாமல் ஏறுவதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்.

தாணிப்பாறை அடிவாரத்திலிருந்து மலையேற வேண்டும்.
மலையடிவாரத்தில் ஆசீர்வாத விநாயகரை வணங்கியபின் சிவசிந்தனையுடன் மலை யாத்திரையைத் தொடங்க வேண்டும். செல்லும் வழியில் ராஜயோக காளி, பேச்சியம்மன், கருப்பணசாமி கோயில்கள் உள்ளன. இதனை அடுத்து குதிரை ஊற்று, வழுக்குப்பாறைகள் வருகின்றன.

இந்தப்பாறைகளில் மழைக்காலங்களில் செல்வது கடினம். சிறிது தூரம் சென்றதும் அத்திரி மகரிஷி பூஜித்த லிங்கத்தை தரிசிக்கலாம். அடுத்து வருவது காராம் பசுத்தடம். இந்த இடத்தில் தான் சிவன் துறவி வேடம் கொண்டு காராம் பசுவின் மடுவில் பால் அருந்தியதாக வரலாறு.

இதனையடுத்து கோரக்க சித்தர் தவம் செய்த குகையும், பதஞ்சலி முனிவரின் சீடர்கள் பூஜித்த லிங்கமும் உள்ளது. இந்த லிங்கத்தை தரிசிக்க வேண்டுமானால், ஆகாய கங்கை தீர்த்தத்துக்கு மேல் உள்ள விழுதுகளைப் பிடித்து தொங்கி ஏறித்தான் செல்ல வேண்டும். இது ஆபத்தான இடம். இதன் பவித்திரம் உணராமல் இங்கே குளிக்கவோ, தண்ணீர் எடுக்கவோ பக்தர்கள் முயற்சிக்கக் கூடாது. இதை ஒட்டிய குகையில் உள்ளே ஒரு சிறிய லிங்கம் உள்ளது. இதை நீங்கள் காணும்போது , மெய் சிலிர்க்கும் அனுபவம் உங்களுக்கு ஏற்படுவது உறுதி.

கோரக்கர் மலைக்கு நேர் மேலே செங்குத்தான மலையில் சற்று மேலே ஏறினால் ஒரு லிங்கம் உள்ளது. கொஞ்சம் இளவட்ட ஆளுங்க போக முடியும். ரொம்பவே செங்குத்தான பாதை. அதனால் , அனைவரும் முயற்சிக்க வேண்டாம்.

இதையடுத்து இரட்டை லிங்கத்தை தரிசிக்கலாம். சற்று தூரத்தில் சின்ன பசுக்கடை என்ற பகுதியை கடந்தால் நாவல் ஊற்று வருகிறது. இந்த ஊற்று நீருக்கு சர்க்கரை நோயைக் குணமாக்கும் மகிமை இருப்பதாக கூறப்படுவதால், பக்தர்கள் இதைப் பருகுகிறார்கள். பின்னர், பச்சரிசிப்பாறை, வனதுர்க்கை கோயில், பெரிய பசுக்கிடை, பிலாவடி கருப்பு கோயிலைத் தரிசித்து, மகாலிங்கம் கோயிலை அடையலாம். மலையிலுள்ள 10 கி.மீ. தூரத்தை கடக்க 3 முதல் 4 மணி நேரம் வரை ஆகும்.

இரட்டை லிங்கம்: ஆனந்த சுந்தரம் என்ற வியாபாரிக்கு சிவன் மீது அளவு கடந்த ஈடுபாடு இருந்தது. அவரது மனைவி ஆண்டாள். பெருமாள் பக்தை. இவர்கள் இருவரும், தான் வணங்கும் கடவுளே பெரியவர் என்று தர்க்கம் செய்வர். இதற்கு விடை காண இருவரும் சதுரகிரி வந்து தியானம் செய்தனர். இவர்கள் முன்பு சிவன் தோன்றினார்.

""சிவபெருமானே! தாங்களே அனைத்துமாக இருக்கிறீர்கள், என்பதை என் மனைவியிடம் தெரிவிக்க வேண்டும்,''என வேண்டினார் வியாபாரி. சிவன் ஆண்டாளிடம் சென்றார். அவளோ, ""நான் உம்மை நினைத்ததே இல்லை. பெருமாளை நினைத்தே தவம் செய்தேன்,'' என்றாள். அப்போது சிவனும், விஷ்ணுவும் இணைந்து சங்கரநாராயணராக காட்சி கொடுத்தனர். இதன் அடிப்படையில் மலை ஏறும் வழியில் சிவலிங்கம், விஷ்ணு லிங்கம் என இரட்டை லிங்கம் பிரதிஷ்டை செய்து ராமதேவ சித்தர் என்பவர் பூஜை செய்தார். இந்த சன்னதிக்கு எதிரே ராமதேவர் குகை இருக்கிறது.

பிலாவடி கருப்பு: வணிகர் ஒருவருக்கு சிவன் கோயில் கட்டும் ஆசை இருந்தது. ஆனால், பணம் போதவில்லை. பலரிடம் உதவி கேட்டும் இவரது தேவையை பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. முனிவர் ஒருவர், ""சதுரகிரியில் உள்ள காலங்கிநாத சித்தரிடம் சென்றால் உனது விருப்பம் நிறைவேறும்,'' என்றார்.

வணிகரும் சதுரகிரி வந்து காலங்கிநாதரை தரிசித்தார். அவர் அங்குள்ள சில மூலிகைகளைக் கொண்டு உலோகங்களை தங்கமாக்கி அவனிடம் கொடுத்தார். மீதமிருந்த தங்கத்தையும், தங்கம் தயாரிக்க பயன்பட்ட தைலத்தையும் ஒரு கிணற்றில் கொட்டி பாறையால் மூடினார். இந்த கிணற்றுக்கு காவலாக கருப்பசுவாமியை நியமித்தார். இவரது சன்னதியில் மூன்று காய்களுடன் கூடிய பலாமரம் உள்ளது. இதனால், இவரை "பிலாவடி கருப்பர்' என அழைத்தனர். இந்த மரத்தில், ஒரு காய் விழுந்து விட்டால் இன்னொரு காய் காய்க்கும் அதிசயம் பல ஆண்டுகளாக நடக்கிறது.

பெரிய மகாலிங்கம்: நடுக்காட்டு நாகர் சன்னதியை அடுத்து, லிங்க வடிவ பாறை உள்ளது. இதை "பெரிய மகாலிங்கம்' என்கின்றனர். பெரிய மகாலிங்கத்திற்கு அடியில் சிறு லிங்கம் உள்ளது. சாதாரண நாட்களில் இதற்கு மட்டுமே அபிஷேக ஆராதனை நடக்கிறது. சிவராத்திரியன்று மட்டும் பெரிய லிங்கத்திற்கு சிறப்பு பூஜை நடக்கிறது.

தவசிப்பாறை: மகாலிங்கம் கோயிலிலுள்ள ஆனந்தவல்லி அம்மன் சன்னதிக்கு பின்புறமாக சென்று, மேற்கு பக்கமாக ஏறி, கிழக்கு பக்கமாக இறங்கினால் தவசிப்பாறையை (தபசுப்பாறை) அடையலாம். இது கடல்மட்டத்தில் இருந்து 5000 அடி உயரத்தில் உள்ளது. கோயிலில் இருந்து தவசிப்பாறை செல்ல குறைந்தது 2 மணி நேரமாகும். இது மிகவும் சிரமமான பயணம். பாறைக்கு செல்லும் வழியில் "மஞ்சள் ஊத்து' தீர்த்தம் உள்ளது.
[p91a.jpg]

தவசிப்பாறையில் சித்தர்கள் தவம் செய்யும் குகை உள்ளது. குகைக்குள் ஒரு ஆள் மட்டுமே மிகவும் சிரமப்பட்டு செல்லும்படியான துவாரம் உள்ளது. உள்ளே சென்ற பிறகு, பத்து பேர் அமர்ந்து தியானம் செய்ய வசதியிருக்கிறது. இதனுள் ஒரு லிங்கம் உள்ளது. மன திடம் உள்ளவர்கள் மட்டுமே இந்த குகைக்குள் சென்று லிங்கத்தை தரிசனம் செய்ய முடியும். இந்த குகையில் தான் 18 சித்தர்களும் தினமும் சிவபூஜை செய்வதாக கூறப்படுகிறது. குகைக்கு மேலே 9 பெரிய பாறாங்கற்கள் உள்ளன. இவற்றை "நவக் கிரக கல்' என்கிறார்கள். இதற்கு அடுத்துள்ள "ஏசி' பாறையின் கீழ் அமர்ந்தால், கடும் வெயிலிலும் மிகக் குளுமையாக இருக்கும். தவசிப் பாறையிலிருந்து கிழக்குப்பக்கமாக கீழிறங்கும் வழியில் "வெள்ளைப்பிள்ளையார்' பாறை உள்ளது. பார்ப்பதற்கு விநாயகர் போல் தெரியும். இங்குள்ள ஒரு மரத்தின் இடையில் அரையடி உயர பலகைக்கல் விநாயகர் சிலை உள்ளது. அருகில் நடுக்காட்டு நாகர் சன்னதி உள்ளது.

சுந்தரமூர்த்தி

கைலாயத்தில் சிவ பார்வதி திருமணம் நடந்தபோது, அகத்தியர் தெற்கே வந்தார். அவர் சதுரகிரியில் தங்கி லிங்க வழிபாடு செய்தார். அவர் அமைத்த லிங்கமே சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம் ஆகும். சதுரகிரியில் அகத்தியர் தங்கியிருந்த குன்றை "கும்ப மலை' என்கின் றனர். அகத்தியர் பூஜித்த லிங்கத்தை சுந்தரானந்த சித்தர் பூஜித்து வந்தார். இதனாலேயே இந்த லிங்கம் "சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம்' எனப்படுகிறது. அருளை வழங்குவது "சுந்தரமகாலிங்கம்', பொருளை வழங்குவது "சுந்தரமூர்த்தி லிங்கம்' என்று கூறுவர். சதுரகிரி கோயிலின் நுழைவுப்பகுதியில் இந்த லிங்கம் இருக்கிறது. இரவு 12 மணியளவில் இந்த சன்னதி அருகே யாரும் செல்வதில்லை. அப்போது, சித்தர்கள் அவரை தரிசிக்க வருவதாக ஐதீகம்.

பார்வதி பூஜித்த லிங்கம் : சுந்தர மகாலிங்கம் கோயிலிலிருந்து சற்று மேடான பகுதியில் சந்தன மகாலிங்கம் கோயில் அமைந்துள்ளது. பிருங்கி மகரிஷி சிவனை மட்டும் வழிபட்டு, சக்தியைக் கவனிக்காமல் போய்விடுவார். எனவே, சிவனுடன் ஒன்றாக இணைந்திருக்க வேண்டி, அவர் உடலில் பாதியைக் கேட்டு, பூலோகம் வந்து சதுரகிரி மலையில் லிங்க பூஜை செய்தாள். தினமும் சந்தன அபிஷேகம் செய்தாள். மகிழ்ந்த சிவன் பார்வதியை தன்னுடன் இணைத்து "அர்த்தநாரீஸ்வரர்' ஆனார் என தல வரலாறு கூறுகிறது. பார்வதி தான் அமைத்த லிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்ய ஆகாய கங்கையை வரவழைத்தாள். இங்குள்ள சந்தன மாரியம்மன் சன்னதி அருகில் ஓடும்

இந்த தீர்த்தத்தால் சந்தன மகாலிங்கத்திற்கு அபிஷேகம் செய்கின்றனர். பார்வதி பூஜித்த சந்தன மகாலிங்கத்தை, சட்டைநாத சித்தர் பூஜித்து வந்தார். மகாசிவராத்திரியன்று பக்தர்களே சந்தன மகாலிங்கத்தின் மீது பூத்தூவி வழிபடுகின்றனர்.

இக்கோயிலில் சந்தன மகாலிங்கம், சந்தன விநாயகர், சந்தன முருகன், சந்தன மாரி என எல்லாமே சந்தன மயம் தான். 18 சித்தர்களுக்கும் சிலை உள்ளது. செண்பகப்பூவை காயவைத்து வாசனைக்காக விபூதியில் கலந்து கொடுக்கிறார்கள்.இங்கிருந்து ஒரு கி.மீ. தூரத்தில் வனகாளி கோயில் உள்ளது.

லிங்க வடிவ அம்பிகை

சிவனைப்போலவே அம்மனும் இங்கு நிரந்தரமாக தங்கி அருள்பாலிக்க வேண்டும் என விரும்பிய சித்தர்கள் நவராத்திரி நாட்களில் கடுமையாக தவம் இருந்தனர். இதை ஆனந்தமாக ஏற்ற அம்மன் "ஆனந்தவல்லி' என்ற திருநாமத்தில் லிங்கவடிவில் எழுந்தருளினாள். சுந்தரமகாலிங்கம் சன்னதிக்கு பின்புறம் இவளது சன்னதி உள்ளது. நவராத்திரி நாட்களில் உற்சவ அம்மனின் பவனி நடக்கும். விஜயதசமியன்று அம்மனுக்கு மகிஷாசுரமர்த்தினி அலங்காரம் செய்து பாரிவேட்டை நடக்கிறது.

சதுரகிரியில் தீர்த்தங்கள்
சந்திர தீர்த்தம்

சதுரகிரியில் சுந்தர மகாலிங்க மலையில் 'சந்திர தீர்த்தம்' இருக்கிறது.இந்த சந்திர தீர்த்தத்தில் இறைவனை வேண்டி வணங்கி ஒரு முறை நீராடினால் கொலை, காமம், குரு துரோகம் போன்ற பஞ்சமா பாதங்களிலிருந்து நீங்கி புண்ணியம் பெறலாம்.

கெளண்டின்னிய தீர்த்தம்.

சந்திர தீர்த்தத்திற்கு வடபுறத்தில் உள்ளது இந்தத் தீர்த்தம். இது தெய்வீகத் தன்மை வாய்ந்த நதியாகும். வறட்சியுற்ற காலத்தில் தேவர்களும், ரிஷிகளும் சிவபெருமான் வேண்ட, ஈசன் தமது சடை முடியில் உள்ள கங்கைலிருந்து ஒரு துளி எடுத்து நான்கு கிரிகளுக்கும் மத்தியில் விட்டு, லிங்கத்தில் மறைந்தார் என்பது ஐதீகம்.

கங்கை, கோதாரி, கோமதி, சிந்து, தாமிரவருணி, துங்கபத்திரை முதலிய புண்ணிய நதிகளுக்கு நீராடிய பயனுண்டு. இந்த நதியில் நீராடுவதால் சகல பாவங்களும் தீர்வதால் இதற்கு ''பாவகரி நதி'' என்னும் பெயரும் உண்டு.

சந்தன மகாலிங்கம் தீர்த்தம்.

இச்சதுரகிரியின் மேல் 'காளிவனம்' என்கிற இருண்டவனம் ஒன்றுள்ளது. அவ்வனத்திலிருந்து வருகிற தீர்த்தம் சந்தனமகாலிங்க தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. உமையாள் பிருங்க முனிவர் தம்மை வணங்காமல் ஈசனை வணங்கியமையால் ஏற்பட்ட கோபத்தின் காரணமாகச் சிவபெருமானை விட்டுப் பிரிந்து, அர்த்த நாரீஸ்வரர் என்கிற சிவசக்தி கோலத்தில் இருக்க வேண்டி சதுரகிரிக்கு வந்து லிங்கப் பிரதிஷ்டை செய்து அபிஷேகத்திற்கு வரவழைத்த ஆகாய கங்கையாகும்.

இப்புண்ணிய தீர்த்ததில் நீராடினால், எந்தப் பாவமும் நீங்கி முக்தி கிடைக்கும்.

இது தவிர, சதுரகிரியில் பார்வதி தேவியின் பணிப்பெண்களான சப்த கன்னியர்கள் தாங்கள் நீராடுவதற்கு உண்டாக்கிய 'திருமஞ்சனப் பொய்கை' உண்டு.

காலாங்கிநாதரால் உண்டாக்கப்பட்ட 'பிரம்மதீர்த்தம்' ஒன்று சதுரகிரி மலைக்
காவலராகிய கருப்பணசுவாமி சன்னதி முன்பாக இருக்கிறது. இது தவிர கோரக்கர், இராமதேவர், போகர் முதலிய மகரிஷிகளால் உண்டாக்கப்பட்ட 'பொய்கைத் தீர்த்தம்'', ''பசுக்கிடைத் தீர்த்தம்'', 'குளிராட்டித் தீர்த்தம்' போன்ற அனேக தீர்த்தங்கள் சதுரகிரி மலையில் உள்ளன.மகாலிங்கம் கோயிலிலிருந்து சாப்டூர் செல்லும் வழியில் உள்ள குளிராட்டி பொய்கையில் நீர் வற்றாது. இதில் குளித்தால் கிரக தோஷம் விலகும் என்பது நம்பிக்கை.

மகரிஷிகளும், சித்தர்களும் இன்றும் அருவுருவாக வாழ்ந்தும் அருள் வழங்கும் வண்ணம் சதுரகியில் வீற்றிருக்கிறார்கள்.

பொதுவாகவே மலைகளின் மேல், மனிதர்களுக்கு ஆயுளும், ஆரோக்கியமும் தரும் அற்புதமான பல மூலிகைகளும், மருத்துவ குணம் நிறைந்த மரம் செடி கொடிகள் யாவும் இருக்கின்றன. இவைகளைத் தழுவி வரும் காற்று நம் மீதுபட்டவுடன் உடலில் உள்ள நோய்கள் தீர்கின்றன.

அபூர்வ மூலிகைகள் :

இங்கே கிடைக்கும் பல அற்புத மூலிகைகளில் முறிந்த எலும்பை கூடவைக்கும் மூலிகை இலை கூட இங்கே உள்ளது . முறிந்த எலும்புகளை ஒன்று கூட்டி, இந்த மூலிகை இலையை வைத்துக் கட்டினால் அதிசயத்தக்க வகையில் எலும்பு கூடும்.

பூமியில் எங்கும் காணக் கிடைக்காத ஜோதி விருட்சமும், சாயா விருட்சம் போன்ற அதி அற்புதமான மரங்கள், மூலிகைகள், இலைகள் இம்மலையில் மேல் உள்ளன. இறவாமை அளிக்கக்கூடிய கருநெல்லி போன்ற அரிய கனிவகைகள் இருக்கின்றன.

தவிர கோரக்க முனிவரால் 'உதகம்' என்று குறிப்பிடப்படும் உதகநீர் சுனையும் உண்டு. மருத்துவ குனம் கொண்ட மரம், செடிகொடிகளின் மேல் பட்டு இறங்கி வரும் தண்ணீர் தேங்கியசுனைகள் இருக்கிறது.

இந்தச் சுனையில் உள்ள நீருக்குத் தான் 'உதகம்' என்று பெயர். பார்ப்பதற்கு குழம்பிய சேற்று நீர்போல் காணப்படும். இந்த உதகநீர் மருத்துவ குணங்களைக் கொண்டது. இதுபோன்ற நீரை நாம் பருகிவிட முடியாது.

விபரங்கள் அறிந்தவர்க்ளின் மூலமும், துணையோடு அந்நீரை மருந்தாக
பயன்படுத்த வேண்டும்.

சதுரகிரி மலையில் தபசு குகைக்கு அருகில் கற்கண்டு மலைக்குக்கீழ் அடிவாரத்தில் சுணங்க விருட்சம் என்னும் மரம் உள்ளது.

இந்த மரத்தின் காய் நாய்க்குட்டி போலிருக்கும். அந்தக் காய் கனிந்து விழும்போது நாய்க்குட்டி குரைப்பதைப் போல் இருக்கும். விழுந்த கனி 10 வினாடிக்குப் பிறகுமறுபடியும் அம்மரத்திலேயே போய் ஒட்டிக்கொள்ளும்.

அதேபோல் 'ஏர் அழிஞ்ச மரம்' என்றொரு மரம் உண்டு.

இந்த மரத்தில் காய்க்கும் காய் முற்றியவுடன் கீழே விழுந்து விடும். விழுந்த காய் காய்ந்து அதன் தோல் உரிந்தவுடன் மீண்டும் மரத்தில் போய் ஒட்டிக்கொள்ளும். இடையில் மழை, காற்றினால் மரத்தை விட்டு தள்ளிப்போய் இருந்தாலும் மேல் தோல் உரிந்தவுடன் மீண்டும் மரத்தில்
வந்து ஒட்டிக்கொள்ளும்.

இந்த 'ஏர் அழிஞ்ச மரத்தின்' கொட்டைகளை எடுத்து எண்ணையில ஊறவைத்து அதன் மூலம் கிடைக்கும் மையை உபயோகித்து வசியம் செய்வது ஒரு வகை.

சதுரகிரியில் நந்தீஸ்வரர் வனத்தில் கனையெருமை விருட்சம் என்றொரு மரமுண்டு. அம்மரத்தினடியில் யாராவது ஆட்கள் போய் நின்றால் அம்மரம் எருமை போல் கனைக்கும். அம்மரத்தை வெட்டினால், குத்தினால் பால் வரும்.

இதேபோல் மற்றொரு விருட்சம் மரமும் உண்டு. இந்தவிருட்சம் நள்ளிரவில் கழுதைப் போல் கத்தும். வெட்டினால் பால் கொட்டும். நவபாஷண சேர்க்கையில் இந்த விருட்சக மரத்தின் பாலும் முக்கியமான சேர்க்கையாகும்.

இவை எல்லாவற்றையும் விட தூக்கி சாப்பிடும் விஷயம் ஒன்று உள்ளது. மலையில் மிக அடர்ந்த பகுதியில் - " மதி மயக்கி வனம்" என்ற பகுதி உள்ளது. இங்கே உள்ளே சென்றவர்கள் , மதியை மயக்கி அவர்கள் வெளியே வரவே முடியாது என்று கூறுகின்றனர். நான் கேள்விப்பட்ட வரை , எங்கள் அருகில் இருக்கும் கிராமத்துக் காரர் ஒருவர் வழி தவறி உள்ளே சென்று மாட்டிக்கொண்டு விட்டார். "மகாலிங்கம் காப்பாத்து, காப்பாத்து" என்று மூன்று நாட்கள் கதறி, ஒரு வழியாக அந்த வனத்திலிருந்து வெளியே வந்து விட்டார். அடர்ந்த காடு, நிறைய பூச்செடிகள் இருந்தது. எதுவும் கோவில் கூட இல்லை. ஆட்களே யாரும் இல்லை. பசியே தெரியவில்லை. வெளியே வந்தது ஆண்டவன் அருள் என்று, இன்றும் அவர் திரும்ப திரும்ப புலம்பிக் கொண்டே இருக்கிறார்.

இன்றும் அமாவாசை, பௌர்ணமி தினங்களில் - சித்தர்கள், ரிஷிகள் - மகாலிங்க பூஜை செய்ய வருகின்றனர். கூட்டம் கூட்டமாக நட்சத்திரங்கள் மலைப்பகுதிகளில் விழுகின்றன. வீடியோ காமிராக்களில் அதை நிறைய பகதர்கள் பதிவு செய்து இருக்கின்றனர். ஏற்கனவே நாம் " கட்டை விரல் அளவில் காட்சி தந்த சித்தர் பற்றிய பதிவை வாசகர்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டுள்ளோம். இவை அத்தனையும் சர்வ நிஜம். இறை நம்பிக்கை உள்ள பக்தர்கள் , வாழ்வில் ஒரு முறையேனும் இந்த மகாலிங்கத்தையும் , சந்தன மகா லிங்கத்தையும் - மனமுருக பூஜித்து வழிபட்டு வாருங்கள். நீங்கள் நினைத்ததை சாதிக்கும் வல்லமையை அந்த சிவம் உங்களுக்கு அளிக்கும்.

உங்கள் தேடல் , பக்தி உண்மை எனில் - நீங்கள் மனதார நினைத்து வழிபாடு செய்யும் சித்தர் தரிசனம் உங்களுக்கு சதுரகிரியில் நிச்சயம் கைகூடும். இதை நிறைய பக்தர்கள் அனுபவித்து இருப்பதால் , இப்போதெல்லாம் சதுரகிரியில் கூடும் கூட்டத்திற்கு குறைவில்லை..

சதுரகிரி மலை - ஒரு ஆன்மிக உலா

சாதாரண மலைகளைப் போலல்ல இது. வீரியம் நிறைந்த வினோதமான மலை. கணக்கற்ற இரகசியங்களைத் தன்னுள்ளே பொதித்துக் கொண்டு அமைதியாய்க் காணப்படும் அபூர்வ மலை.

சித்தர்களின் இராஜ்ஜியமாகவும், அபாயகரமான காட்டுவாழ் விலங்கினங்களின் புகலிடமாகவும், அபூர்வ சக்திகள் படைத்த மூலிகைகளின் வாழ்விடமாகவும் விளங்கும் இம்மலை, பரம்பொருள் சிவபரமாத்மாவின் அருட்கடாட்சம் பெற்றபடியால் சிவன்மலை என்றும் மகாலிங்க மலை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

சிவனும் பார்வதி தேவியும் இங்கே நிரந்தரமாகத் தங்கியிருந்து பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிப்பதாக சித்தர்களுக்கு வாக்குத் தந்திருப்பதால் இவ்விடம் தென்கயிலாயம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

இம்மலை அஷ்டமாசித்திகள் பெற்ற பதினெட்டு சித்தர்களின் தலைமையிடமாகவும், மற்றும் பல சித்தர்கள் கூடி தத்தம் ராய்ச்சிகளை விவாதிக்கும் இடமாகவும் அறியப்படுகிறது. இம்மலையிலுள்ள நூற்றுக்கணக்கான குகைகளில் தங்கியிருந்து சிவனை வணங்கி வழிபட்டு வந்ததுடன் மக்களின் நோய் தீர்க்கும், துன்பங்களைக் களையும் மருந்துகளைக் கண்டுபிடிக்கும் ராய்ச்சிகளிலும் சித்தர்கள் ஈடுபட்டு வந்துள்ளனர்.

சித்தர்பூமியாம் சதுரகிரியில் எண்ணற்ற மூலிகைகள் நிறைந்த வனம் உள்ளது. இன்றும் இம்மலையில் சித்தர் பெருமக்கள் அரூபமாக வாழ்ந்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது. சித்தர்களின் அதிர்வலைகள் மலையெங்கும் நிறைந்திருப்பதால் அதில் சிறிதாவது தமது உடலில் ஒட்டட்டும் என பக்தர்கள் விரும்பி இங்கு வருகின்றனர்

திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள நவகைலாயங்கள்

பாபநாசம் - திருநெல்வேலி.
திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ள நவகைலாயங்கள்.
1. பாபநாசம் - பாபநாசநாதர். - சூரியன். நட்சத்திரம் : கார்த்திகை , உத்திரம்
2. சேரன்மாதேவி - அம்மைநாதர். - சந்திரன். நட்சத்திரம் : ரோகினி ,ஹஸ்தம் , திருவோணம்.
3. கோடகநல்லூர் - கைலாசநாதர். - செவ்வாய். நட்சத்திரம் : மிருகசிரீடம் , சித்திரை , அவிட்டம்.
4. குன்னத்தூர் (சங்காணி) - கோத்தபரமேஸ்வரர் (கைலாயநாதர்) - ராகு. நட்சத்திரம் : திருவாதிரை , சுவாதி , சதயம்.
5. முறப்பநாடு - கைலாசநாதர் - வியாழன். நட்சத்திரம் :புனர்பூசம் ,விசாகம் , பூரட்டாதி.
6. ஸ்ரீவைகுண்டம் - கைலாசநாதர் - சனி. நட்சத்திரம் : பூசம் , அனுஷம் , உத்திரட்டாதி.
7. தென் திருப்பேரை - கைலாசநாதர் - புதன். நட்சத்திரம் : ஆயில்யம் , கேட்டை , ரேவதி.
8. ராஜபதி - கைலாயநாதர் - கேது. நட்சத்திரம் : அசுவதி , மகம் , மூலம்.
9. சேர்ந்தபூமங்கலம் - கைலாசநாதர் - சுக்கிரன். நட்சத்திரம் : பரணி , பூராடம் , பூரம்.
திருநெல்வேலியில் இருந்து ஏறத்தாழ 50 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கிறது நவகைலாயத்தில் ஒன்றான பாபநாசம். பேருந்து வசதிகள் சிறப்பு. ஆலயத்தின் அருகிலேயே இறங்கிக் கொள்ளலாம்.
இறைவன் - பாபநாசநாதர் என்ற கைலாயநாதர்.
இறைவி - உலகாம்பிகை.
வரலாறு! அகத்தியரின் சீடரான உரோமச முனிவர் தாமிரபரணி நதிக்கரையில் பல இடங்களில் லிங்க பிரதிஷ்டை செய்யவும், அதற்கான இடங்களை தேர்ந்தெடுத்து தருமாறும் குருவிடம் கேட்டார். சிவனுக்கு பூஜை செய்த தாமரைமலர்களை தாமிரபரணியில் வீசும்படியும், அவை எங்கெல்லாம் கரை ஒதுங்குகிறதோ அங்கெல்லாம் லிங்க பிரதிஷ்டை செய்யும்படியும் அகத்தியர் கூறினார்.
அதன்படி உரோமசர் தாமரை மலர்களை நீரில் விட, 9 பூக்கள் பல இடங்களில் கரை ஒதுங்கின. இந்த இடங்களில் எல்லாம் சிவலிங்க பிரதிஷ்டை செய்தார் உரோமசர். இவை "நவ கைலாய தலங்கள்' எனப்பட்டன. நவக்கிரகங்கள் ஒன்பது என்பதால் ஒவ்வொரு கிரகத்திற்கும் ஒவ்வொரு இடம் ஒதுக்கப்பட்டது.
தலத்தின் சிறப்புகள்!
நவகைலாயங்களில் முதல் தலமான பாபநாசம் முதல் கிரகமான சூரியனுக்குரியதானது. சூரிய தலம் என்றும் சூரிய கைலாயம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
வியாக்ரபாதர், பதஞ்சலி ஆகியோருக்கு ஒரு தைப்பூசத்தன்று நடராஜர் நந்தியின் கொம்புகளுக்கு இடையே நின்று நடன தரிசனம் தந்தார். எனவே இங்கு தைப்பூசத்தில் நந்திக்கு சந்தனக்காப்பு செய்து சிறப்பு பூஜைகள் நடக்கிறது.
அம்மனின் சக்தி பீடங்களில் இது விமலை பீடமாகும்.
ராஜகோபுரத்தை அடுத்து நடராஜர் தனிச்சன்னதியில் ஆனந்ததாண்டவ கோலத்தில் இருக்கிறார். இவரை, "புனுகு சபாபதி' என்கின்றனர்.
கிரக ரீதியாகவோ, ஜாதக ரீதியாகவோ குழந்தைகளுக்கு தோஷம் இருந்தால் அவர்களை இறைவனுக்கு தத்து கொடுத்து வாங்க உகந்த தலம் இது.
உலகம்மைக்கு அபிஷேகிக்கப்படும் மஞ்சள் தீர்த்தத்தை சிறிது அருந்தினால், திருமண, புத்திர பாக்கியங்கள் கிடைக்கும், பெண்கள் தீர்க்க சுமங்கலியாக இருப்பர்.
குருவைக் கொன்ற பாவம் இந்திரனைப் பற்றியது. பல தலங்களுக்குச் சென்று வழிபட்டும் நீங்காத பாவம், இந்திரன் இத்தலத்தின் எல்லைக்கு வந்தபோதே பாவம் நீங்கப்பெற்றான். பாவங்களைப் போக்கும் அற்புத்ததலம் என்பதால் பாபநாசம்.
எழிலான சிவாலயங்களில் ஒன்று!

Like ·  · Share

கிளியோபாட்ரா என்ற கிரேக்க பேரழகி பூர்வ பிறவிகளில் வழிபட்ட தலமே இத்திருத்தலமாகும்

ஸ்ரீலலிதா பரமேஸ்வரி உறையும் ஸ்ரீசக்கரத்தை பலரும் பற்பல யந்திர வடிவில் வழிபட்டு வருகின்றனர். ஸ்ரீஆதிசங்கரர் உள்ளிட்ட பல மகான்கள் ஸ்ரீசக்கரத்தை கல், உலோகங்கள் போன்றவற்றில் பொறித்து பல திருத்தலங்களிலும் நிர்மாணித்துள்ளனர். திருவிடைமருதூர் ஸ்ரீமகாலிங்கேஸ்வரர் ஆலயம், திருவல்லிக்கேணி (சென்னை) ஸ்ரீபாரத்தசாரதி பெருமாள் ஆலயம், சிதம்பரம் ஸ்ரீநடராஜர் ஆலயம் போன்ற திருத்தலங்களில் ஸ்ரீ சக்கர பிரதிஷ்டை பக்தர்களின் வழிபாட்டிற்காக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

திருச்சி திருவானைக் கோவில் ஸ்ரீஅகிலாண்டேஸ்வரி ஸ்ரீசக்கரம் பொறித்த தாடங்கம் அணிந்து பக்தர்களுக்கு ஸ்ரீவித்யா சக்திகளை வாரி வழங்குகிறாள்.

இவ்வாறு ஸ்ரீசக்கரங்கள் பல வடிவங்களில் நிர்மாணிக்கப்பட்டிருந்தாலும் இவற்றில் சிறப்பான முறையில் ஸ்ரீதன ஸ்ரீசக்கர பீடம் அமைக்கப்பட்ட மிகவும் அபூர்வமான திருத்தலமே திருச்சி மணப்பாறையில் அமைந்துள்ள ஸ்ரீஅகத்தீஸ்வரர் திருத்தலமாகும்.

மணப்பாறை ஸ்ரீஅகத்தீஸ்வரர்

இவ்வுலகில் மிகவும் பவித்திரமான, புனிதமான, தூய்மையான, தெய்வீகமான, அன்பான, சிறப்பான, நலமான, கனிவான, உண்மையான ஒரு பொருளைக் கூற வேண்டுமென்றால் அதுவே பெண்களின் தனமாகும். இக்காரணம் பற்றியே அகிலாண்டநாயகியும் ஸ்ரீஉண்ணாமுலை அம்மன் என்ற திருநாமம் கொண்டு அருளாட்சி செய்து வருகிறாள். ஆனால், இத்தகைய மதிப்பு வாய்ந்த, தெய்வீகப் பொக்கிஷமானது எதிர்காலத்தில் ஒரு வியாபாரப் பொருளாக அவமதிக்கப்படும் என்பதை தனது ஞான திருஷ்டியால் உணர்ந்த ஸ்ரீஅகத்தியப் பெருமான் மனித குலத்தை எதிர் வரும் துன்பத்திலிருந்த மீட்பதற்காக ஸ்ரீதன ஸ்ரீசக்ர சூட்சும பீடத்தை ஸ்ரீஅகத்தீஸ்வர திருத்தலத்தில் நிர்மாணித்து இறைவனின் நிரந்தர அன்பிற்குப் பாத்திரமானார்.

ஸ்ரீதனம் என்பது மக்களின் நற்சந்ததி விருத்திக்காக இறைவன் பெண்களுக்கு அளித்த ஒரு வரப்பிரசாதம். மருமகள் என்னும் ஸ்ரீதனம் ஒரு இல்லத்தில் குடியேறாவிட்டால் அந்த இல்லத்தில் எப்படி சந்ததி தழைக்கும்? எனவேதான் அக்காலத்தில் திருமணம் என்பது பெண்கள் கொண்டு வரும் ஸ்ரீதனம் என்று போற்றினார்கள். இதை வருங்கால மாமியார்கள் உணர்ந்தால் மாமியார் மருமகள் தகராறு என்பது ஒரு கடந்த கால சம்பவம் என்று ஆகி விடும் அல்லவா?

அதே போல ஸ்ரீதனத்தைக் கொண்டு மருமகளாய் வரும் பெண்களும் வெறும் பணம், ஆடம்பரம், ஏட்டுப் படிப்பு, உடல் அழகு என்பது ஸ்ரீதனம் அல்ல, கடவுள் பக்தி, பணிவு, நற்குணம், தயை என்பதே பெண்களின் ஸ்ரீதனம் என்று உணர்ந்தால் அதை விட அமைதி நிலவும் சிறந்த குடும்பம் வேறேது?

எனவே, மணப்பாறை ஸ்ரீஅகத்தீஸ்வரர் திருத்தலம் பெண்களுக்கான ஒரு வரப்பிரசாத தலம் என்றே கூறலாம். பெண்களுக்கு வேண்டிய உடலழகு, நற்பண்புகள் அனைத்தையும் அருள வல்லதே இத்திருத்தலமாகும். கிளியோபாட்ரா என்ற கிரேக்க பேரழகி பூர்வ பிறவிகளில் வழிபட்ட தலமே இத்திருத்தலமாகும். பொங்குதனமாலினி என்று அழைக்கப்பட்ட கிளியோபாட்ரா ஆறு பிறவிகளில் இத்தல இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்தே சக்கரவர்த்திகளும் கண்டு வியக்கும் அழகு ராணியாகத் திகழந்தாள் என்பது இதுவரை நீங்கள் அறியாத ரகசியமாகும்.

தெரிந்தோ தெரியாமலோ தங்கள் உடலழகைத் தவறாகப் பயன்படுத்திய பெண்களும் ஆண்களும் மீண்டும் அத்தகைய தவறுகளைச் செய்வதில்லை என்ற உறுதி பூண்டு இத்தல இறைவனை வேண்டி வழிபட்டால் தக்க பிராயசித்த வழிமுறைகளை பெற அருள்புரியும் தலம்.

இத்திருத்தலத்தின் தலவிருட்சமான கொன்றை மரம் தற்போது மறைந்து விட்டாலும் இங்குள்ள வில்வ மரத்திற்கோ, அரச மரத்திற்கோ துவரங்குறிச்சி பூதநாயகி அம்மன் திருக்குள தீர்த்த நீரை அபிஷேகம் செய்து வழிபடுதலால் அற்புத பலன்களைப் பெறலாம்.

முருகனும் சங்கு சக்கரத்துடன் காட்சி அளிக்கிறார்

1. சங்கு சக்கரத்துடன் திருமால் தான் காட்சி அளிப்பார். ஆனால் மால் மருகனான முருகனும் சங்கு சக்கரத்துடன் காட்சி அளிக்கிறார், கும்பகோணம் அருகே உள்ள அழகாபுத்தூர் திருத்தலத்தில்.

2. குன்றக்குடி. முருகனின் சிறப்பு பெற்ற தலங்களில் இதுவும் ஒன்று. அருணகிரிநாதர், பாம்பன் சுவாமிகள் போன்ற மகான்கள் வழிபட்ட திருத்தலம். மருது பாண்டிய சகோதரர்களுள் ஒருவரான பெரியமருதுவிற்கு ஏற்பட்ட ‘ராஜ பிளவை’ நோய் நீங்கியது இந்தப் பெருமானி அருட்பார்வையால் தான். இதன் மற்றொரு சிறப்பு மயில் போன்று அமைந்திருக்கும் இம்மலை தான். அதனால் இதற்கு ‘மயூரபுரி’ என்ற சிறப்புப் பெயரும் உண்டு. கி.மு. நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த மிகப் பழமையான குடவரைக் கோயில் ஒன்று இம்மலையின் அடிவாரத்தில் அமைந்துள்ளது இதன் மற்றொரு சிறப்பாகும். மற்றுமொரு விசேஷம் இத்தலத்தில் உள்ள நவக்கிரகங்கள் அனைத்தும் ஒரே திக்கில் பார்த்தவாறு அதாவது இறைவனாகிய ஷண்முகநாதனைப் பார்த்தவாறு அமைந்திருக்கின்றன. இவைகளை தரிசிப்பதால் நவக்கிரஹ தோஷங்கள் அனைத்தும் நீங்கும் என்பது நம்பிக்கை.

குன்றக்குடி
மற்றுமொரு விசேஷம் என்னவென்றால் இங்கு முருகன் தனியாக ஒரு மயிலிலும், வள்ளி, தெய்வானை தனித்தனியாக இரு மயில்கள் மீதும் அமர்ந்து காட்சி அளிக்கின்றனர். தேவ சாபம் பெற்ற மயிலின் சாபத்தை நீக்கி அருள் புரிந்த தலம் இது என்றும் கூறப்படுகிறது.

3. முருகனை ஆறுமுகங்களூடனும், பன்னிரு கைகளுடனும் பார்த்திருக்கிறோம். சில தலங்களில் ஒரு முகம் உடையவனாக சுப்ரமண்யராக, தண்டாயுதபாணியாகக் காட்சி தருவதும் உண்டு. ஆனால் திருக்குறுங்குடி என்ற தலத்தில் முருகன் எட்டுக் கைகள் உடையவனாகவும், முக்கண்ணனாகவும் காட்சி அளிக்கிறார். அதே முருகன் நான்கு முகங்கள் உடையவனாக திண்டுக்கல் ஆலயத்திலும், சின்னாளப்பட்டி திருத்தலத்திலும் காட்சி அளிக்கிறான்.

4. கர்நாடகாவில் உள்ளது குகே சுப்ரமண்யா ஆலயம். ஆதி சங்கரர் வந்து வழிபட்ட இத்திருத்தலத்த்தில் முருகன் தலைக்குமேலே ஐந்து தலை நாகம் குடைபிடிக்க சுப்ரமண்யராகக் காட்சி அளிக்கிறான்.

வடிவேல் முருகன்
5. காஞ்சிபுரத்தில் உள்ளது குமரக் கோட்டம். இங்கு தான் கச்சியப்ப சிவாசாரியாரால் கந்த புராணம் அரங்கேற்றப்பட்டது. பழம் பெருமை வாய்ந்த இத்திருலத்தை தனது பயணத்தின் போது ஸ்ரீமத் பாம்பன் சுவாமிகள் தரிசனம் செய்யாமல் செல்ல முற்பட, முருகனே ஒரு இளைஞன் உருவில் வந்து வழிகாட்டி தரிசனம் செய்ய வைத்தார். அத்தகைய சிறப்பு மிக்க இம்முருகனுக்கு தினம்தோறும் தேன் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது. ஆண்டுக்கு ஒருமுறை தீபாவளியின் போது எண்ணெய்க்காப்பு செய்விக்கப்படுகிறது.

6. திருத்தணிகை. முருகன் தன் சினம் தணிந்து அமர்ந்ததால் இத்தலத்து முருகப்பெருமானுக்கு தணிகை முருகன் என்பது பெயராயிற்று. முருகனின் எல்லாத்தலங்களிலும் கொண்டாடப்படும் ‘சூரசம்ஹார விழா’ இத்தலத்தில் கொண்டாடப்படுவதில்லை. காரணம், இவன் சூரனை அழித்து சாந்த சொருபீயாக தணிகை வேலனாக அமர்ந்தவன் என்பதால்.

7. சிக்கல் முருகனுக்கு கந்த ஷஷ்டியின் வேல் வாங்கும் நிகழ்ச்சியின் போது வியர்வை பெருகும். எவ்வளவு துடைத்தாலும் நிற்காது பெருகிக் கொண்டே இருக்கும். தேவர்களின் துயரத்தை, சிக்கலைத் தீர்க்க முருகன் திருவுளம் கொண்டதால் இத்தலத்துக்கு சிக்கல் என்று பெயர். முருகன் இங்கு சிங்கார வேலனாக, அழகனாகக் காட்சி அளிக்கிறான்.

8. முருகன் எல்லா தலங்களிலும் மயில் மீது அமர்ந்தவாறே காட்சி அளிப்பார். ஆனால் படவேட்டிற்கு அருகே உள்ள குமரன் குன்றத்தில் முருகன் மயில் மீது நின்றவாறு காட்சி அளிக்கிறார்.

பிரம்மாவின் வழித்தோன்றல்களில் ஒருவனான தட்சப்பிராஜாபதி

பிரம்மாவின் வழித்தோன்றல்களில் ஒருவனான தட்சப்பிராஜாபதி என்பவனுக்கு நெடுநாள் புத்திர பாக்கியம் இல்லாமலிருந்து, பின் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக 27 பெண்கள் பிறந்தனர்! அவர்களுக்கு அஸ்வினி, பரணி எனத் தொடங்கி இறுதியாக ரேவதி வரை நட்சத்திரங்களின் பெயரை வைத்து அருமையாக வளர்த்து வந்தான். நாளடைவில் மணப்பருவம் எய்திய அவர்கள் தங்கள் பெயர்களுக்கு ஏற்ப நட்சத்திரங்களைப் போல் மினுக்கினார்கள்!

காலாகாலத்தில் அவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைத்துத் தன் கடமையை நிறைவேற்றிட நிச்சயம் செய்த தட்சன், இவர்கள் ஒவ்வொருவருக்காக வரன் தேடிக் கண்டு பிடித்து அல்லல்படுவதை விட, ஒருவனுக்கே எல்லாப் பெண்களையும் மணமுடித்து விட்டால் தன் பாரம் தீருமே என்று யோசித்தான்! அந்த நேரம் பார்த்து அனுசுயா தேவியின் புதல்வனான சந்திரன் அவர் கண்களில் பட்டான். சந்திரன் பேரழகு வாய்ந்தவன். அவனை மாப்பிள்ளையாகப் பிடித்துப் போட்டால் என்ன என்று தோன்றியது அவருக்கு. தன் பெண்களிடம் சந்திரனைக் காட்டி பிடித்திருக்கிறதா சொல்லுங்கள். மீதியை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்றார். மன்மதனையொத்த சந்திரனைக் கண்ட பெண்கள் 27 பேரும் ஒரே குரலில் சம்மதம் சொல்லி விட்டார்கள்!

பெண்களின் சம்மதத்தைப் பெற்றுவிட்ட தட்சன் நேரடியாக சந்திரனைச் சந்தித்து விஷயத்தைக் கூற, அவன் கடைக்கண்ணால் ரோகிணியையும், கார்த்திகையையும் பார்த்தபடி புன்னகைத் தவழ நின்று கொண்டிருந்தான். ஏனெனில் தட்சனின் பெண்களில் இவர்கள் இருவரும்தான் மகா அழகு! ரோகிணி, கிருத்திகையோடு மீதம் 25 பெண்களையும் "ஏதோ இலவச இணைப்புபோலத் திருமணம் செய்து தருகிறேன் என்கிறாரே மனுஷன்!' என்று நினைத்த சந்திரன் கடைசியில் அனைவரையும் மணக்க சம்மதிக்கிறான். திருமணம் வெகு சிறப்பாய் நடைபெற்றது. கொஞ்ச காலம் சந்திரன் தன் 27 மனைவிகளுடன் மிகச் சந்தோஷமாய் வாழ்ந்தான்.

காலம் செல்லச் செல்ல அவன் ரோகிணியைத் தவிர மற்ற மனைவிகளை ஏறெடுத்துக்கூடப் பார்ப்பதில்லை. ரோகிணியின் அழகு அப்படி அவனை ஈர்த்துக் கட்டிப் போட்டது. மற்ற பெண்கள் அனைவரும் ஒன்று திரண்டு தங்கள் தந்தையாரிடம் சென்று அழுது புலம்பி தங்கள் கணவன் மிகுந்த பாரபட்சத்துடன் இருப்பதாகச் சொல்லி வருந்தினார்கள். தட்சனுக்கு மகாக் கோபம் வந்து விட்டது. விறுவிறுவென்று சந்திரனிடம் சென்று ""ஏய் சந்திரா..! (கோபத்தில் மாப்பிள்ளை என்ற மரியாதை கூட போய்விட்டது) இவர்களைக் கல்யாணம் செய்து கொடுக்கும்போதே நீ எல்லோரிடமும் சமமாக அன்பு காண்பித்து அனைவரையும் சந்தோஷமாக வைத்திருக்க வேண்டும் என்று சொன்னேனே நினைவிருக்கிறதா? இப்போது இவர்கள் எல்லோரையும் தவிக்க விட்டு விட்டு ரோகிணி பின்னால் மட்டுமே சுற்றிக் கொண்டு இருக்கிறாயாமே... உன் அழகு உனக்கு கர்வத்தைக் கொடுத்து விட்டதா? இந்த அழகு இருப்பதால்தானே நீ இப்படித் துள்ளுகிறாய்? போ! இன்று முதல் தினம் ஒரு கலையாகத் தேய்ந்து ஒளி குன்றி எல்லோராலும் ஏளனமாகப் பார்க்கப்பட்டு அலைவாய், போ!' என்று சாபமிட்டு விட்டான் தட்சன்.

முதலில் சந்திரன் தட்சனின் சாபத்தைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. ஆனால் ஒவ்வொரு நாளும் தன் கலைகளில் ஒன்று ஒன்றாய்க் குறைந்து தன் அழகு மங்குவது கண்டு திகிலடைந்தான். உடனே இந்திரனிடன் ஓடி விஷயத்தைக் கூறித் தன்னைக் காப்பாற்ற வேண்டுகிறான். அவனோ, ""நீ என்னிடம் வருவதற்குப் பதிலாய் பிரம்மனிடம் போயிருக்க வேண்டும். தட்சன் பிரம்மனின் மானஸ புத்திரன் அல்லவா? அதனால் பிரம்மா சொன்னால் தட்சன் கேட்பான்'' என்று சொல்லி விடுகிறான்.

உடனே, பிரம்மாவிடம் ஓடித் தன்னைக் காப்பாற்ற வேண்டுகிறான். பிரம்மாவோ, ""நீ நினைப்பது போல் தட்சன் என் சொல்லைக் கேட்க மாட்டான். சந்திரா... உனக்கு ஒரே வழி. நேரே ஓடிப்போய் சிவபெருமான் முன்பு விழுந்து அவர் கால்களைப் பிடித்துக் கதறி வேண்டிக்கொள். அவர் ஒருவர்தான் உன்னைக் காப்பாற்ற முடியும்'' என்கிறான். இதற்குள் 14 நாள்கள் கடந்து விடவே சந்திரன் மீதமிருக்கும் ஒரே ஒரு கலையுடன் சிவபெருமான் முன்பு விழுந்து வணங்கி காப்பாற்ற வேண்டுகிறான்.

சிவபெருமானும் அன்புடன் அவனை எழுப்பி நிறுத்தி, "சந்திரனே! கவலைப்படாதே. உன்னைக் காப்பாற்றுகிறேன் உன்னிடம் மீதமிருக்கும் இந்த ஒரு கலையை என் முடியில் சூடிக் கொள்கிறேன். அதனால் அது அழியாமல் மீண்டும் ஒவ்வொரு கலையாய் ஒவ்வொரு நாளும் வளர்ந்து நீ பூரணக் கலைகளோடு பிரகாசமாய் திகழ்வாய். ஆனால் அதே நேரம் தட்சனின் சாபத்தை என்னால் முழுமையாகப் போக்க முடியாது. அதனால் மீண்டும் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு கலையாய்க் குறைந்து, மீண்டும் ஒவ்வொரு கலையாய் வளர்ந்து -இப்படி மாறி மாறித் தேய்ந்து, வளர்ந்து வருவாய்!'' என்று அருள்பாலிக்கிறார்

அங்காளபரமேஸ்வரி அம்மன் உருவான சம்பவம்

அங்காளபரமேஸ்வரி அம்மன் உருவான சம்பவம்

சிவனை பார்க்க கைலாசமலைக்கு பிரம்மன் வருகிறார். தூரத்தில் பிரம்மனை பார்த்த சக்திதேவி, பிரம்மனின் ஐந்து தலையை பார்த்து சிவன் என்று நினைத்து வணங்கி கொண்டே வந்தார். முகத்தை அருகில் பார்த்த பிறகுதான் தெரிந்தது பிரம்மன் என்று.


“ஐந்து தலையை பார்த்த உடன் சிவன் என்று நினைத்துவிட்டீர்களா?. எனக்கும் ஐந்து தலை சிவனுக்கும் ஐந்து தலை.” என நகைத்தார் பிரம்மா. அம்பிகைக்கு கோபம் வந்தது. சிவ பெருமானிடம் முறையிட்டாள் அன்னை. “ஓ…ஐந்து தலை இருப்பதால்தான் அவருக்கு ஆணவமா?” என்ற பரமன் பிரம்மனின் ஒரு தலையை வெட்டி வீசினார்.
தன் தலைவனின் ஒரு தலை பறிபோக காரணம் அம்பிகைதான் என்று கருதிய கலையரசியான சரஸ்வதி, பராசக்தி மேல் கோபம் கொண்டு, “சக்தி… நீ அரண்மனையில் வாழ்ந்தாய். இனி நீ இடம் இல்லாமல் அலைந்து புற்றையே வீடாக கொண்டு வாழ்வாய்.” என்று சபித்தாள் கலைவாணி.

சரஸ்வதியின் சாபத்தால் பர்வத இராஜ புத்திரியாக திகழ்ந்த அன்னை பார்வதிதேவி பூலோகத்தில் தோன்றி, இருக்க இடம் இல்லாமல் எங்கு தங்குவது என்று தெரியாமல் அவதிப்பட்டாள். இப்படியே பல இடங்களுக்கு சென்று களைப்படைந்து நிற்கும் போது ஒர் இடத்தில் நறுமணம் வீசியது. அந்த திசையை நோக்கி நடந்தாள்.அந்த இடம் அழகான நந்தவனமாக இருந்தது. அவ்விடத்திலேயே அமர்ந்து தவம் செய்ய தொடங்கினாள். இந்த காட்சியை கண்ட அங்கு காவலுக்கு இருந்த மீனவ இனத்தை சார்ந்தவன்,
“ ஏய் பெண்ணே… இது இந்த நாட்டின் மலையரசனுக்கு உரிமையான இடம். இங்கு நீ தவம் செய்வது உனக்கு நல்லதல்ல. எங்கள் அரசர் தெய்வ நம்பிக்கை அற்றவர். நீ தவம் செய்யும் தகவல் அரசருக்கு தெரிந்தால் உன் உயிருக்கு? ஆபத்து நேரலாம். ஆகவே இங்கிருந்து போய் விடு.” என்று எச்சரித்தான்.

உடனே அன்னை புன்னகைத்தப்படி தன் உடலை புற்று மண்ணால் மூடினாள். அந்த காட்சியை பார்த்தவன் பிரமித்து போனான். இந்த பெண், அன்னை பராசக்தி என்பதை உணர்ந்தான். அம்பிகை மீது பக்தி உண்டானது. மக்களிடம் சொன்னான். நந்தவனத்தில் திடீர் புற்று உருவானதை அறிந்த மக்கள் அதிசயித்தனர். புற்றை பலர் வந்து பார்த்தார்கள். இந்த தகவல் அரசருக்கு தெரிந்து, “எனக்கு சொந்தமான தோட்டத்தில் புற்று இருக்கிறதா? இதை உடனே இடித்து தள்ளுங்கள்.” என்று உத்தரவிட்டான்.
புற்றை இடிப்பது பெறும் பாவம், அதை செய்யாதீர்கள் என்று எத்தனையோ பேர் கூறியும் கேட்கவி்லலை அரசர்.

பணியாளர்கள் புற்றை உடைத்தார்கள். அப்போது அருகில் இருந்த மீனவ இனத்தை சார்ந்த அந்த காவலன், அந்த புற்று மண்ணை ஒரு கைப்பிடி எடுத்து வைத்து கொண்டான். புற்றை உடைத்து விட்டு அந்த இடத்தை சுத்தம் செய்து சென்று விட்டார்கள் அரசரின் பணியாளர்கள். அவர்கள் போன பிறகு தன் கையில் இருந்த புற்று மண்ணை அந்த இடத்தில் மறுபடியும் வைத்து பூஜை செய்தான் மீனவன். புற்று மறுபடியும் வேகமாக உருவானது.

இந்த செய்தியை கேள்விப்பட்ட அரசன், மறுபடியும் பணியாளர்களை அனுப்பினான். புற்றை உடைக்க புற்றின் அருகில் சென்றவுடன் அன்னைக்கு காவலாக வந்து நின்ற சிவபூதங்கள் அந்த பணியாளர்களை கொன்றார்கள். பிறகு அங்காள பரமேஸ்வரி அம்மன் பக்தர்களை காக்க பூலோகத்திலேயே தங்கிவிட்டாள். அங்காளபரமேஸ்வரி அம்மன் உருவான சம்பவம் இது. அங்காள பரமேஸ்வரியை வணங்கினால் செய்வினை பாதிப்பு, விரோதிகளால் உண்டான பிரச்சனைகள் விலகும்

சித்தர்கள் காட்சி தரும் திருநம்பிமலை

சித்தர்கள் காட்சி தரும் திருநம்பிமலை

ஒய்யாரமாக விளங்கும் மேற்குத்தொடர்ச்சி மலையின் ஆரம்பமான மலைப்பகுதி. அடர்ந்த காடுகளின் பசுமை, கண்ணுக்கெட்டிய தூரமெல்லாம் குளிர்ச்சியாகக் காட்சி தெரிய-நம்பியாறு-யாரையும் கேட்காமல் மலையுச்சியிலிருந்து தன் இஷ்டத்திற்கேற்ப செடி, கொடி, மலையடிவார மரங்களின் வேர்களை ஆசையோடு தடவிக் கொண்டு கிடைத்த மூலிகைச் சாற்றையும் இழுத்துக் கொண்டு குளுமையாக புன்னகையோடு பவனி வந்து கொண்டிருக்கும் அற்புதக் காட்சியை ஆசைதீரப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் அற்புதமான மலையைப் பெற்ற திருக்குறுங்குடி.

தரைமட்டத்திலிருந்து சுமார் எட்டு கி.மீ. கரடு முரடான பாறைக் கற்

களை மிதித்துக் கொண்டு மெல்ல மலையேறினால் நம்பிப்பெருமாளின் கோவிலைச் சென்று அடையலாம். கீழ் மட்டத்திலிருந்து நம்பிமலை ஏற குறைந்தபட்சம் ஒன்றரை மணி நேரம் ஆகலாம்.

மலையில் சாலை போடும் பணி நடந்து கொண்டிருப்பதால் பாதி தூரம் ஜீப் வருகிறது. பிறகு பாதி தூரம் எப்பேர்ப்பட்டவர்களும் காலால் நடந்துதான் போகவேண்டும். மரத்தின் வேர்களும் பாறைக் கற்களும்தான் நமக்கு வழிகாட்டி. இடையிடையில் தங்கி ஓய்வெடுத்துச் செல்லலாம்.

முகத்தை அலம்பிக் கொள்ள நம்மை நாமே ஆசுவாசப் படுத்திக் கொள்ள அங்கங்கே பாறைக்கு நடுவில் ஓடையும் சிற்றருவிகளும் இருப்பதால் தொய்வில்லாமல், களைப்பும் இல்லாமல் செல்லலாம். மிக அடர்த்தியான காடுகள் இங்குமங்கும் இருந்தாலும் காட்டு மிருகங்கள் இருந்தும் அவற்றினால் எந்தவிதத் தொல்லையும் இல்லை.

நம்பி கோவிலில் ஓரளவு வசதியோடு திண்ணை இருக்கிறது. மற்றபடி எந்தவித வசதிகளையும் எதிர்பார்ப்பது கஷ்டம்தான். ஆயிரமாயிரம் குரங்குகள் நம்மைச்சுற்றி இருப்பதால் அந்த மலைக் கோவிலில் பொழுது மிக நன்றாகக் கழியும். கோவிலுக்குப் பக்கத்தில் நம்பியாறு வற்றாமல், பாறை இடுக்கு வழியில் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்த ஆற்றின் தண்ணீர் சிறிது கூட மாசுபடவில்லை. அதோடு மூலிகைச் செடிகளிடையே தவழ்ந்து வருவதால் மூலிகை மணமும் வீசுகிறது. அந்தத் தண்ணீரை எடுத்து பல நாள்கள் வைத்திருந்தாலும் அந்த நீர் கெடுவதில்லை என்பது அனைவருக்கும் ஓர் ஆச்சரியம்.

நம்பி கோவிலின் கீழே மிகப் பிரம்மாண்டமான புளியமரம் இருக்கிறது. இந்த மரத்தின் அடியில் பல்வேறு சித்தர்கள் இன்றைக்கும் தவம் புரிகிறார்கள். என்றாலும் ஒவ்வொரு பௌர்ணமியன்றும் விடியற்காலையில் பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் அந்தப் புளிய மரத்தின் அடியிலிருந்து சித்தர்கள் வெளியே வருவதும் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தங்களுக்குள் பரிபாஷையில் பேசிக் கொள்வதும் இன்றைக்கும் நடக்கிறது என்கிறார் நம்பிமலைக் கோவிலில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளாகக் குடியிருக்கும் தொண்ணூறு வயதான மனிதச் சித்தர் ஒருவர்.

நம்பிமலைக் கோவிலிலிருந்து இடப்பக்கம் மிகவும் அடர்ந்த காட்டுப்பாதை ஒன்று இருக்கிறது. அங்கு ‘தாய் பாதம்’ என்று ஓரிடம் சென்றால் சித்தர்களின் தரிசனம் நிறையக் கிடைக்கும். அவர்கள் வசிக்கும் குகைகளும் ஆங்காங்கே நிறையக் காணப்படுகின்றன.

இந்த மலைப்பாதையில் துணிந்து செல்ல பெரும்பாலானோர்க்குத் தைரியம் வராது. ஆனால் இந்தப் பகுதியில் வசிக்கும் பலர், ஆண்டுக்கொரு முறை இந்த மலைப்பாதை வழியே நான்கு நாள்கள் பயணமாகச் சென்று பொதிகை மலைக்குச் சென்று வருகிறார்கள்.

இந்த மலைக்கோவிலுக்கு வருகிறவர்கள் தங்கள் பாபங்களை ஒழிப்பது ஒருபக்கம் இருந்தாலும், எதிர்காலத்தில் எந்தவிதக் கஷ்டம் இல்லாமல் மன அமைதியோடு வாழலாம் என்ற தன்னம்பிக்கையோடு செல்வதைக் காணலாம்.

ஒவ்வொரு வாரமும் சனிக்கிழமை தோறும் இந்தக் கோவிலுக்கு அக்கம் பக்கத்திலிருந்து நிறையக் கூட்டம் வருகிறது. சித்திரை மாதம் பௌர்ணமி அன்று இந்தக் கோவிலில் யாகம் வளர்த்து பூஜை செய்வதால் அன்று மட்டும் ஆயிரக்கணக்கான பேர் மலையிலேயே தங்கி விடுவார்கள்.

சித்தர்கள் இங்கு புற்றில் இருப்பதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. அவர்கள் புற்றீசல் போல் அவ்வப்போது வெளிப்படுவதாகவும் பார்ப்பதற்கு மூன்று அடிக்குமேல் இருக்கமாட்டார்கள் என்றும் சொல்கிறார்கள். இந்த சித்தர்களைக் காண்பதற்காகப் பல நாள்கள் காத்துக் கிடப்பதுண்டு.

பொதுவாக சித்தர்கள் அத்தனை பேரும் சிவன் கோவிலின் மலைகளிலேதான் உலாவருவதாகச் சொல்வதுண்டு. ஆனால் வைணவக் கோவிலில் சித்தர்கள் இருப்பது பெரும் ஆச்சரியம்தான். அந்த அதிசயம் இந்தக் கோவிலில் தான் தினமும் நடக்கிறது.

ஆரோக்கியமான மலைக்காற்று அமிழ்ந்து நன்றாக குளிக்கும்படியான மூலிகைச் சாற்றோடு விழும் நம்பிமலை நம்பியாறு. சுற்றிலும் பசுமைப் புரட்சிகள். பொழுது போவதற்கு ஆயிரக்கணக்கான குரங்குகளின் சேஷ்டைகள். இந்த அருமையான காட்சிகள், நம் அனைவருக்கும் மன ஆரோக்கியத்தையும், உடல் ஆரோக்கியத்தையும் கொடுக்கும். வாய்ப்பு கிடைத்தால் ஒருமுறை இந்த மலைப் பெருமாளைக் கண்டு ஆனந்தமடைந்து வரலாம்.

மாவிலை !

மாவிலை !

மகத்துவம் நிறைந்த மாவிலை !
கோயில் சம்பந்தப்பட்ட எந்த விழாவை எடுத்துக் கொண்டாலும் சில பொருள்களுக்கு முக்கியத்துவம் தரப்படும் . மஞ்சள் , குங்குமம் , விபூதி , மஞ்சள் தூள் கலந்த அரிசி ( அட்சதை ), தர்ப்பைப் புல் , மாவிலை போன்றவை எல்லா சுபகாரியங்களிலும் பயன்படுத்தப்படும் பொருட்கள் .
பந்தலிலும் முகப்பிலும் குருத்தோலைத் தோரணங்கள் இடம் பெறும் . வீட்டின் முகப்பில் மாவிலைத் தோரணம் கட்டாயம் இருக்கும் . இதைக்கட்ட நேரமில்லாவிட்டாலும் , ஒரு கொத்து இலையாவது
சொருகி வைப்பர் .
பூஜைகள் செய்யும்போது கலச ஸ்தாபனத்துக்கு கலசத்தின் வாயிலில் தேங்காய் வைப்பதற்கு முன் மாவிலைகள் இட்டு அதன்மீது தேங்காயை வைத்துத்தான் சாமியை ஆவாஹனம் செய்வார்கள் . பூஜை முடிந்த பின் மாவிலை நுனியால் கலசத்தில் உள்ள புனித நீரை பக்தர்கள் மீது தெளிப்பர் . இப்படி விழாக்களில் முதன்மை இடம் பெறுவது மாவிலை . இதற்கு சமய ரீதியான காரணம் உண்டு . மாவிலையின் நுனியில் லட்சுமி தேவி வசிக்கிறாள் . அதனால்தான் அதிகம் முற்றாததும் , நுனி உள்ளதுமான இலையை உபயோகிப்பர் .மாவிலை கரியமில வாயுவை கட்டுபடுத்தும் தன்மை கொண்டவை
. மாசுபடும் சுற்றுச்சூழலை தூய்மைப்படுத்துவன மரம் , செடி , கொடிகள் மரத்திலிருந்து வெட்டப்பட்டபின்னரும் கூட மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரிய பணியை மாவிலைத் தோரணம் செய்து வருகிறது என்கிறார்கள் . அலங்காரத்துக்கு மட்டுமல்ல ; ஆரோக்கியத்துக்கும் உதவும் மாவிலையை பயன்படுத்துவதே நல்லது

புருஷா மிருகத்தைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டு இருக்கிறீர்களா?

புருஷா மிருகத்தைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டு இருக்கிறீர்களா?

அதன் கால்கள் மட்டும்தான் புலிக்கால் போன்றிருக்கும். உடலோ மனித உரு. சிறந்த சிவபக்தை. ஆதலால், விஷ்ணு என்ற பெயர் காதில் விழுந்தாலே பாபம் என்று எண்ணியது.

ஒரு முறை, பஞ்சபாண்டவர்கள் ராஜசூய யாகம் செய்ய நிச்சயித்தார்கள். அதற்கு புருஷா மிருகத்தின் பால் கொண்டுவர பீமனை அனுப்பினார் கிருஷ்ண பரமாத்மா. அதன் பலத்தைப்பற்றி எச்சரிக்கை செய்தபோது, `கேவலம், ஒரு மிருகத்தை என்னால் அடக்க முடியாதா!’ என்று கர்வத்துடன் புறப்பட்டான் பீமன்.

புறப்படுமுன், கண்ணன் அவனிடம் பன்னிரண்டு ருத்ராட்சமணிகளைக் கொடுத்தார். எதற்கென்று கூறவில்லை.

பீமனும் காட்டுக்குப் போனான், `கோபாலா, கோவிந்தா’ என்று பாடியபடி. அங்கு சிவனைத் தியானம் செய்துகொண்டிருந்த புருஷா மிருகத்தின் காதில் இந்த `கேட்கக் கூடாத’ வார்த்தைகள் விழவும், அது ஆக்ரோஷமாக அவன்மேல் பாய்ந்தது.

பீமனால் அதற்கு ஈடு கொடுக்க முடியவில்லை. அப்போது மாதவன் கொடுத்தனுப்பிய ருத்ராட்சங்கள் ஞாபகம் வர, ஒன்றை எடுத்துத் தரையில் வைத்தான்.

மிருகம் உடனே தன் ஆத்திரத்தை மறந்தது. பக்தி பெருக, அதற்குப் பூசை செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டது.

இதுதான் சமயமென்று, பீமன் தப்பித்து ஓடினான்.

நடந்ததிலிருந்து பாடம் கற்றுக்கொள்ளாது, மீண்டும் `கோபாலா, கோவிந்தா’ என்று பாட, புருஷா மிருகம் அவனைத் துரத்தலாயிற்று. இப்படியே இருவரும் `ஓடிப்பிடிச்சு’ விளையாடி, இறுதியில் யாகசாலைக்குள் ஒரு காலையும் வைத்து விட்டான் பீமன். ஆனால், அதற்குள் அவனுடைய ஒரு காலை மிருகம் பிடித்துவிட்டது.

`இது எனக்குத்தான் சொந்தம்!’ என்று அது உரிமை கொண்டாட, தருமர் வந்தார்.

தன் தம்பியின் கால் என்றும் பார்க்காது, பெயருக்கேற்றபடி, புருஷா மிருகத்தின் பக்கம் நியாயம் இருப்பதை உணர்ந்து, `நீ பிடித்த கால் உனக்குத்தான்! எடுத்துப்போ!’ என்று தருமர் நியாயம் வழங்கினார்.

புருஷா மிருகம் யோசிக்க ஆரம்பித்தது.

`கோபாலா’ என்று பீமன் பாடித் துதித்ததோ விஷ்ணுவின் அவதார புருஷனான கிருஷ்ணனை. ருத்ராட்சம் சிவனின் வியர்வைத் துளியிலிருந்து வந்தது என்பார்களே! அதை பீமனிடம் கொடுத்திருப்பது அந்த கிருஷ்ணன். அப்படியானால், சிவனும், விஷ்ணுவும் ஒருவர்தானே!

தெளிவு பிறக்க, `உங்களுக்கு என்னால் என்ன ஆகவேண்டும்?” என்று பணிவன்புடன் கேட்டு, தன் பாலை வழங்கியது.

(புருஷா மிருகத்தைப்பற்றி பகவத் கீதையின் இறுதி அத்தியாயத்தில் எழுதப்பட்டிருந்ததாம். ஆனால் சிவ பக்தர்களும், விஷ்ணு பக்தர்களும், இந்த இரு தெய்வங்களும் ஒன்றே என்று ஒப்புக்கொண்டால், நாம் சண்டை பிடிக்க முடியாதே என்று அதை நீக்கிவிட்டார்களாம். இன்றளவும், திருநெல்வேலி கோயில்களில் அதன் சிலைகள் இருக்கிறது என்று படித்திருக்கிறேன். பாலித்தீவில், நாங்கள் தங்கிய விடுதியின் நுழைவாசலிலேயே பார்த்திருக்கிறேன். பெண் வடிவில், மார்பகங்களுடன், புலிக்கால் முன்னால் தெரிய, முழங்காலை மடக்கியபடி உட்கார்ந்திருக்கும்).

நீதி: பீமனது கர்வம் ஒடுக்கப்பட்டது; தன் குறுகிய பார்வையிலிருந்து மீண்டு, புருஷா மிருகம் `சிவாய நம ஓம் நாராயண ஓம்’ என்று, துதிக்க ஆரம்பித்தது. தமது அழகிலோ, பலத்தாலோ, வேறு எதனாலோ கர்வப்படுபவர்களுக்கும், குறுகிய மனப்பான்மை கொண்டவர்களுக்கும் இது நல்ல பாடம்.

அர்ச்சனை பொருட்களும்,அவற்றின் அர்த்தங்களும்.

அர்ச்சனை பொருட்களும்,அவற்றின் அர்த்தங்களும்

.------------------------------------------------------------------------
நாம் அனைவ்ரும் கோயிலுக்கு செல்லும்போது,தெய்வத்திற்கு அபிஷேகத்திற்காகவும்,அர்ச்சனை செய்யவும் பூஜை பொருட்கள் வாங்கிசெல்வோம்.ஆனால் நாம் வாங்கி செல்லும் பூஜை பொருட்கள்,எதற்க்காக வாங்குகின்றோம் அதன் அர்த்தமும்,தத்துவமும் என்னவென்று நம்மில் பலருக்கு தெரியாது.சில பூஜை பொருட்களுக்கான அர்த்தத்தையும்,தத்துவத்தையும் சொல்கிறேன்.

தேங்காய்:
தேங்காயின் ஓடு மிகவும் வலுவாகவும்,கடினமாகவும் இருக்கும்.அதை இரண்டாக உடைக்கும்போது வெண்மையான தேங்காய் பருப்பும்,இனிமையான தண்ணீரும் கிடைக்கின்றது.அதுபோல் அகம்பாவம் என்னும் ஓட்டை உடைக்கும்பொழுது வெண்மையான மனமும்,அதிலிருந்து உருவாகும் எண்ணங்கள் இனிமையாகவும்,அன்பாகவும் இருக்கும்.

விபூதி(திருநீரு):
சாம்பலின் மறுபெயரே விபூதி ஆகும்.நாமும் இதுபோல் ஒரு நாளைக்கு சாம்பல் ஆகப்போகிறோம் ஆதலால் நான் என்ற அகம்பாவமும்,சுயநலம்,பொறாமை இருக்ககூடாது என்ற எண்ணத்தையும்,சிந்தனையும் நமக்கு உணர்த்தவே,விபூதியை நெற்றியிலும்,உடம்பிலும் பூசிக்கொள்கிறோம்.

வாழைப்பழம்:
வாழைப்பழத்தின் நடுவே கருப்பு கலரில் மிகச்சிறியதாக விதைகள் இருக்கும்.ஆனால் முளைக்காது.ஏனென்றால் உலகத்தில் உள்ள எந்த வாழைப்பழ விதையும் பெரும்பாலும் முளைக்காது.ஆதலால் எனக்கு இந்த பிறவியிலேயே முக்தியை கொடு வேறு பிறவி வேண்டாம் என அருள் பெறவே வாழப்பழத்தை இறைவனுக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம்.

அகல் விளக்கு:
ஒரு மின்சார விளக்கினால் மற்றோரு மின்சார விளக்கை ஒளிர வைக்கமுடியாது ஆனால் ஒரு அகல் விளக்கினால் மற்றோரு அகல் விளக்கை ஒளிர வைக்கமுடியும்.அதுபோல் நாம் வாழ்ந்தால் மட்டும் போதாது,அடுத்தவரையும் வாழ வைக்கவேண்டும் என்பதை நாம் உணர்ந்துகொள்ளவே அகல் விளக்கை ஏற்றுகின்றோம்.

அன்புடன் பட்டுக்கோட்டை ஜோதிடர் சுப்பிரமணியன்.

ஸ்ரீவிஷ்ணு' பகவானை தமிழ் மொழியில் 'திருமால்' என்று அழைக்கிறோம்

ஸ்ரீவிஷ்ணு' பகவானை தமிழ் மொழியில் 'திருமால்' என்று அழைக்கிறோம். 'திரு'வாகிய மஹாலக்ஷ்மியைத் தன் திருமார்பிலே எப்போதும் தாங்கிக் கொண்டிருக்கும் 'ஸ்ரீநிவாஸன்' ஆகையால் 'திருமால்' என்பர்.

வேதப்ரதிபாத்யனான பரமாத்மாவை தமிழ் மொழியில் பாடிப் பரவுவதற்காக எழுந்தவையே ஆழ்வார்கள் எனப்படும் பன்னிருவர் அருளிய தமிழ்ப் பாசுரங்கள். அவற்றின் தொகுப்பு 'நாலாயிர திவ்ய ப்ரபந்தம்' எனப்படுகிறது.

ஆழ்வார்கள் பன்னிருவரில் 'தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் ஒருவர். இவர் அருளிய ப்ரபந்தங்கள் 'திருமால்' மற்றும் 'திருப்பள்ளியெழுச்சி' ஆகியவையாகும். இவற்றில் 'திருப்பள்ளியெழுச்சி' என்பது எம்பெருமானைத் துயிலுணர்த்தும் (விழித்தெழச் செய்யும்) நோக்கில் (ஸுப்ரபாதம்) எழுந்த பாசுரங்கள். மற்றதான 'திருமாலை' யென்பது எம்பெருமானுக்குப் பாசுரங்களால் சாத்தப்பட்ட பாமாலைகள் என்பதால் அப்பெயர் பெற்றது எனலாம்.

நாரணனின் ஸ்வரூபத்தை அழகிய, எளிய தமிழ்ப் பாசுரங்களில் எடுத்துச் சொல்லி, அடியவனின் எளிமை சிறுமை, ஆகியவை பற்றித் தெளிவாக விண்ணப்பித்து, 'இத்தகைய பொருளற்ற எளியோனான என் பேரில் கருணை காட்டி அது ஒன்று கொண்டே நீ - பெரியனான என்னை ரட்சிக்கக் கடவுளாய்” என்பதைக் கருப்பொருளாகக் கொண்டு எழுந்த பாசுரங்கள் 'திருமாலை' பாசுரங்கள் - 45 பாசுரங்களின் தொகுப்பே 'திருமாலை' என்னும் ப்ரபந்தமாகும். இவை ஒவ்வொன்றுமே ஒவ்வோர் அமுதத்துளிகள் எனினும், அவற்றினுள்ளும் சில, மிகவும் அர்த்த புஷ்டியோடும், மிகப்பிரபலமாகவும் உள்ளவை. அப்படி சில பாசுரங்களை, அவற்றின் பொருளோடு இப்போது அநுபவிக்க முனையலாம்.

பச்சை மாமலை போல் மேனி பவளவாய் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா! அமரரேறே! ஆயர்தம் கொழுந்தே! என்னும்
இச்சுவை தவிர யான்போய் இந்திர லோகம் ஆளும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்க மாநகருளானே! (திருமாலை-2)

ஸ்ரீரங்கத்தில் பாம்பணை மேல் கண்துயிலும் ஸ்ரீரங்கநாதஸ்வாமியை நோக்கி ஆழ்வார் விண்ணப்பிக்கிறார்.

கற்பனையில் ஓர் அழகிய வர்ணஜாலம் செய்கிறாற்போல் உள்ளது; கரும்பச்சை நிறத்தில்நெடிய திருவுருவோடு சயனித்துக்கொண்டுள்ளான் ரங்கராஜன்; அவனுடைய திருப்பவளவாய் சிவந்த நிறமுள்ளது; கண்கள் செங்கமலம் போன்று இளஞ்சிவப்பாக உள்ளன (ஙிணீதீஹ் றிவீஸீளீ) இப்படி வண்ணக் கோலம் காட்டும் திருமேனியனான அந்தப் பரமன் எப்படிப்பட்டவன்?! அச்யுதன் தன்னை அண்டினவரை என்றும் நழுவ விடாதவன் (கைவிடாதது); தன் நிலையினின்று என்றும் வழுவாதவன். முப்பத்து முக்கோடி தேவர்களுக்கும், அவர்கள் தலைவன் இந்த்ரனுக்கும் மேம்பட்ட தேவாதிதேவன்; இப்படிப் பட்ட உயர்வை உடைய இவனே, ஆயர்பாடியில், 'அறிவொன்றுமில்லாத ஆய்க்குலத்து'க்கு ஒரு மணிவிளக்காய், குலக்கொழுந்தாய், எளிமை, நீர்மை ஆகியவற்றின் உருவமாய் வந்து அவதரித்தான். இந்த நீர்மை அன்றோ நம் போன்ற ஸாமான்ய மக்களுக்கு ஒரே பற்றுக்கோடு? ஆகவே எம்மை உஜ்ஜீவிக்கம் பண்ணக் கூடிய பெருமானே! உன் அருளே வேண்டுவது. இதையன்றி வேறெதையும் நாம் வேண்டுவதில்லை (அனன்ய கதித்வம்); எங்கள் சரணாகதியை நீ ஏற்று எங்களுக்குப் பெரும் அநுகூலம் பண்ணத் திருவுள்ளம் கொண்டால் போதும்; அது எமக்கு மீண்டும் பிறவாத ஒரு நித்ய ஸாம்ராஜ்யத்தை, ஆனந்தாநுபவத்தை, வைகுந்த வாழ்வைத் தரும்; அதுவே வேண்டும்; மற்ற பேறுகளான இந்திரலோக வாழ்வு போன்றவை சுவைதரும் என்பது வாஸ்தவமே; ஆனால் அது நிலையானதல்ல; அநித்யமானது; மீண்டும் இந்தப் பூமியில் பிறப்பைக் கொடுத்து விடவல்லது; ஆகவே, அந்தப் பொய்யான 'சுவை' வேண்டாம்; நிலைத்ததான உன் திருவடிகளில் பணி செய்து கிடக்கும் ஒரு பேறே வேண்டும். தன் ப்ரார்த்தனையை மிகத் தெளிவாகத் தெரியப்படுத்தி விட்டார் ஆழ்வார் இப்பாசுரத்தில்.

வேதநூல் பிராயம் நூறு மனிசர் தாம் புகுவரேனும்
பாதியும் உறங்கிப் போகும் நின்றதில் பதினையாண்டு
பேதை பாலகனதாகும் பிணி, பசி, மூப்புத் துன்பம்
ஆதலால் பிறவிவேண்டேன் அரங்கமாநக கருளானே! (திருமாலை-3)

பெரியதொரு வேதாந்தக் கருத்து இங்கே எளிய வார்த்தைகளில் கூறப்படுகிறது. இந்த ஸம்ஸாரத்தில், பல கட்டுப்பாடுகளுக்குட்பட்டு 'வாழ'ப்படும் வாழ்க்கை எத்தனை நிரர்த்தமானது (பொருளற்றது) என்பதைப் பேசுகிறது.

தெய்வம் (வேத, சாஸ்த்ரங்களைக் கொண்டு) மனிதனாய்ப் பிறந்தவனுக்கு வகுத்த ஆயுள் நூறு வருஷங்கள்; ஆனால் இது அதிகபக்ஷம் தானேயன்றி, குறைந்த பக்ஷம் அல்ல; ஆகவே, ஒருவன் நூறு வருஷங்கள்- வேதம் விதித்தவாறு - வாழ்ந்தான் என்றே கொண்டாலும், அந்த நூறு ஆண்டுகளில் பாதி (ஐம்பது வருஷங்கள்) உறக்கத்திலேயே கழிந்துபோகும் என்பது எளிதில் புரியக் கூடிய உண்மை. 'நின்றதில்' மீதி உள்ள ஐம்பதில், 'பாதி' யில், பதினைந்து ஆண்டுகள் சிசுப்பருவம், பாலகப் பருவம் ஆகியவற்றில் கழிந்துவிடும்; இந்தப் பதினைந்து ஆண்டுகளில் ஆத்மோஜ்ஜீவனத்துக்கான (ஆன்மா கடைத்தேறுதல்) முயற்சிகள் எடுக்கும் அளவுக்கு அவனுக்கு முதிர்ச்சி இராது; ஆக, அந்த ஆண்டுகளையும் கழித்து விடில், மீறி உள்ள 35 ஆண்டுகளில், நோய் நொடிகள் ஏற்படும்; மூப்பு - ஒவ்வொரு கணமும் தவிர்க்க முடியாது ஏற்படுவது - வந்து நலிகிறது; பல காரணங்களால் ஏற்படக் கூடிய பலதரப்பட்ட துன்பங்கள் ஏற்படுகின்றன; ஆக, இது காரணமாகவும் மிகப் பெரும் பகுதி கழிந்து விடுகிறது. இவ்வாறு, பூமியில் 'வாழும்' காலம் - ஏறத்தாழ -முழுவதும் இப்படி -அவனது கட்டுப்பாட்டில் இல்லாததும், ஆத்ம வளர்ச்சிக்கு எதிரிடையானதும், துன்பத்தையே தருவதாகவும் உள்ளது. அரங்கனே! இவ்வாறு துக்கமயமாக உள்ள மானிடப் பிறவி வேண்டாம்; மீண்டும் பிறவாத பெரும் பேற்றை அருள்வாய். ஆழ்வார் எவ்வாறு அழகிய ஆய்வு செய்து விட்டார்! (ஞிவீsஜீணீssவீஷீஸீணீtமீ ணீஸீணீறீஹ்sவீs)

குடதிசை முடியை வைத்துக் குணதிசை பாதம் நீட்டி
வடதிசை பின்பு காட்டித் தென்திசை இலங்கை நோக்கி
கடல்நிறக் கடவுளெந்தை அரவணைத் துயிலுமாகண்டு
உடலெனக்குருகுமாலோ! என் செய்கேன் உலகத்தீரே!
(திருமாலை -19)

அரங்கன் ஸ்ரீரங்கக்ஷேத்திரத்திலே மேற்கு திசை நோக்கித் தலையை வைத்துக் கொண்டு, கீழைத் திசை நோக்கித் தன் திருவடிகளை நீட்டிக்கொண்டு, வலப்புறம் சற்றே சாய்ந்தவாறாய் அரவளைமேல் சயனித்திருக்கும் திருக்கோலத்தை ஆழ்வார் காண்கிறார். இந்தச் சேவையில், தன் பின்புறத்தை வடக்கு திசைக்குக் காட்டிக் கொண்டு, தன் பார்வையை திருக்களர் நோக்கினை, தென்திசையில் உள்ள இலங்கையை நோக்கிச் செலுத்துகிறான். இவ்வாறு ஆதிசேஷன்மீது ஸயனித்திருப்பவன் கடல் நிறக் கடவுள்- கறுத்தநீல நிறத்திருமேனியனான, ஸம்ஸாரத்தில் உள்ள இரட்டைகள் எல்லாவற்றையும் 'கடந்த'வன்- கடவுள். இதில் “அவன், தன்னை ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத 'ஒருவன்' - 'ஸ ஏக:' என்று வேதம் காட்டும் 'ஒருவன்,' சரணாகத வத்ஸலன்; தன்னை 'ஒருக்காலே சரண் என்று' சரணாகதி பண்ணின விபீஷணனிடம் 'அஞ்சின நீ என்னை அடை' என்று அவனுக்கு அபயப்ரதானம் பண்ணியிருப்பதால், அவன் ஆளுகின்ற இலங்கையை நோக்கியே, ரக்ஷணார்த்தமாக திருக்கண் நோக்குவது” இவ்வாறு எல்லாம் சொல்லப்பட்டது; ஆகவே, இவன் எல்லாம் அறிந்தவன், எல்லாம் வல்லவன், எங்கும் பரவியிருப்பவன் என்பதால், ஸம்ஸாரத்தில் எல்லாவகைத் துன்புகளையும் ஓயாது அநுபவித்து வரும் நாளும் (ஆழ்வார்) ரக்ஷணம் வேண்டி அவனையே தொழுகிறேன். துன்பு தாளாமல் அழுது நின்ற நான், உன்னை ரக்ஷணத்துக்காக வேண்டி அதைப்பெற்று மகிழ்வதால், ஆனந்தக் கண்ணீர் வடிக்கிறேன்; கண்களில் நீர் மல்குகிறது; உடலோ உன் அளப்பரிய கருணையை உணர்ந்து உருகிப் பெருகுகிறது. அளப்பரிய இந்த ஆனந்தத்தைத் தாங்கும் சக்தி உளேனல்லேனே! என்ன செய்வேன்?!

இந்தப் பாசுரத்தால், ஆழ்வார் அநுபவித்த அந்த ஆனந்தம், அநுபூதி வெளிப்படுகிறது.

ஊரிலேன் காணியில்லை உறவு மற்றொருவரில்லை
பாரில் நின்பாதமூலம் பற்றிலேன் பரமமூர்த்தி
கராரொளி வண்ணனே! கண்ணனே! கதறுகின்றேன்
ஆருளர் களைகண் அம்மா! அரங்கமா நகருளானே! திருமாலை -29

உலகினர், மண், பொருள், உற்றம், சுற்றம், வீடு, மனை, வேலையாள் போன்றவற்றைப் பெற்றிருப்பதையே நல்ல 'வாழ்வு' என்கிறார்கள். இதன்படி பார்த்தால், நான் நல்ல 'வாழ்வு' பெறவில்லை. தத்துவத்தை உணர்ந்துவிட்டதால் இப்பிறவியில் உள்ள ஊரில். அடுத்தபிறவிய்ல பிறப்பது உறுதியில்லை. ஆகவே, 'இது என் ஊர்' என்று சொல்லிக் கொள்ள எதுவுமில்லை; இன்று உள்ள இந்த ஊரிலாவது, நான் வாழ ஒரு வீடு உண்டா எனில் அப்படி எதையும் நான்

எதுவும் சேர்க்கவில்லை; இப்படி உலகியல் பொருள் சேர்க்காதவனை உலகம் மதிக்காது என்பதால், நான் 'எனக்கு இவர்கள் உற்ற உறவினர்' என்று சொல்லிக் கொள்ள உற்றார் ஒருவருமில்லை; ஆகவே 'இவர் காப்பார்' என்று ஆறுதல் பெற எனக்கு யாரும் இல்லை; இப்படிப்பட்டவர்கள் அகில உலக நாதனான உன்னையாகிலும் பக்தி, சரணாகதி மூலமாகப் பற்றினேனா? எனில், அதுவுமில்லை; பற்றியிருந்தால், பரமபுருஷனான, பரமாத்மாவான, லோகபிதாவான நீ என்னைக் காப்பாய் என்று உறுதி ஏற்படும்; என் விஷயத்தில் அதுவும் இல்லையே; ஆனால் நீ யாரையும் கைவிடமாட்டாய். ஏனெனில் நீ பரம் ஜ்யோதி; எல்லார் மீதும் ஸமமாய் கருணை மழை பொழிபவள்; மிக மிக எளியவர்களான யாதவர்களோடும், ஸஜாதீயனாய்ப் பழகி, அவர்களையும் காத்த க்ருஷ்ண பரமாத்மா; தத்வம் எதுவும் அறியாத நான் உன்னை நோக்கி, இதோ, ஊழிவெள்ளத்தில் மூழ்கிக் கொண்டு, தத்தளிக்கிறவன் நிலையில் இருந்து கொண்டு கதறுகின்றேன்; இந்தக் கதறல் எல்லாம் உன்னை நோக்கியே எழுப்பப்பட்டது; ஏனெனில் உன்னையன்றி என்னைக் காக்க வல்லவர் வேறு யார் உள்ளனர்? யாருமில்லை; ஆகவே, என் பயத்தையும் துயரையும் போக்க, விரைந்தோடி வருவாய், அரங்க நகரப்பனே!

ஒவ்வொரு சேதனனும் அநுதினமும் மனதுணர்ந்து பரமனிடம் விண்ணப்பிக்க வேண்டிய பாசுரம்.

மனத்திலோர் தூய்மையில்லை வாயில்ஓர் இன்சொல்லில்லை
சினத்தினால் செற்றம் நோக்கித் தீவிளி வாளின் வாளா
புனத்துழாய் மாலையானே! பொன்னி சூழ் திருவரங்கா!
எனக்கினிக் கதியென் சொல்வாய்? என்னை யானுடைய கோவே! (திருமாலை 30)

அரங்க நகரப்பனே! இந்த உலக வாழ்வில் எதிர்மறைகள் என்னை எந்த அளவுக்குத் தாழ்த்தி விட்டன பாராய்! முக்கரங்களாலும் நான் என் தூய்மையை இழந்து விட்டேன். மனத்தில் எப்போதும் தீய எண்ணங்களே நிறைந்து தமஸ்ஸாகிற இருள் மண்டிக் கிடப்பதால், ஸத்வத்துக்கு (தூய்மைக்கு) இடமில்லை; வாக்கால் நன் செயல் புரிகிறேனோ? என்றால், அதுவும் இல்லை; இனிய சொற்களைப் பேசுவதில்லை; எப்போதும் சினம் மூள்கிறது; அதனால் ஏற்பட்ட விரோத பாவத்துடன், உரத்த குரலில், எல்லார் பேரிலும் வசைமாரி பொழிகின்றேன். இப்படி த்ரிகரணங்களினாலும் மாசுபட்டு நிற்கிற எனக்கு ஸர்வ வ்யாதி பேஷஜம் (எல்லா நோயையும் தீர்க்கும் அருமருந்து) ஆகிய நீயே தூய்மைப் படுத்தக் கூடிய தலைவன்; நீ தண்ணந்துழாய் மாலையணிந்தவன்; துழாய் மணமும், துளபம் பட்ட காற்றும் ஸகல தோஷ நிவ்ருத்தி தருவன; நீ வசிக்கும் இடமோ 'கங்கையிற் புனிதமாய' காவிரி, இரு புறமும் சூழ்ந்து உனக்குச் சாற்றப்பட்ட மாலை போன்று விளங்கக் கொண்டது; இந்தத் தூய துளஸியும், காவேரி தீர்த்தமும் என்னை - என் முக்கரணங்களையும் - சுத்தப்படுத்தவல்லவையே; இப்படி உன்னைத் திருவரங்கத்தில், முழுமையாகச் சரண் பற்றிவிட்டதால், 'நான் உனக்கே யேஸஷபூதன்' (அடிமை) என்று உணர்ந்து உன்னை 'சரணாகதி'யாய் அடைந்துவிட்ட இந்த ஜீவனுக்கு நீ ப்ரபு; ஸேஷி (யஜமானன்); 'என்னையாளுடையகோ' - உன் குடிமகனான என்னை மன்னனாக நீ காக்க வேண்டியது உன் கடமை; உன்னையன்றி இனி எனக்கு வேறு ஏது கதி உண்டு? என்று நீயே சொல்லு, யாருமில்லை என்பதுதான்.

இங்கு சரணாகதி தத்வங்களுடைய எல்லா அங்கங்களும் சொல்லப்படுகின்றன என்பர் பெரியோர்.

திருமருமார்ப! நின்னைச் சிந்தையுள் திகழாவைத்து
மருவிய மனத்தராகில் மாநிலத்து உயிர்களெல்லாம்
வெகுபரக்கொன்று சுட்டிட்டு ஈட்டிய வினையரேலும்
அருவினைப் பயனதுய்யார் அரங்கமாநகருளானே! - (திருமாலை - 40)

தன்னிடம் உள்ள தோஷங்களையெல்லாம் சொல்லி, 'இவ்வளவு தோஷங்கள் உள்ள என்னையும் உன் அடிமையாக ஏற்று நீ அருள் புரிவாயாக' என்று பேசிய ஆழ்வார், அவனை நினைத்து தியானத்தில் ஈடுபடுபவர் எவ்வளவு உயர்ந்தவர்கள் என்று கூறுகிறார் இங்கே.

'ஸ்ரீவத்ஸம்' என்கிற திருமார்பில் எம்பெருமான் தரித்துள்ள, ஜீவாத்மாக்களின் அம்சமாக உள்ள க்ஷணப்பொழுதும் விலகாது நித்யவாசம் பண்ணுகிற ஜகன்மாதா ஸ்ரீலக்ஷ்மியின் அருகிலேயே உள்ளது. அதாவது, ஜீவாத்மாக்கள் எல்லாரையும், குற்றம் காணாது, தாய் மனப்பான்மையால் ரக்ஷிக்கிற அந்த லோகமாதாவின் அருகில் ஜீவாத்ம தத்வத்தின் உருவகமான ஸ்ரீவபத்ஸம் இருப்பது சாலப் பொருத்தமேயல்லவா?

இப்படிப்பட்ட 'திருமருமார்பனை' மனத்தினால் ஆழ்ந்து 'த்யானத்'தினால் உபாசித்தால், அப்படிப்பட்ட பக்தன் ஸம்ஸாரத்தில் ஈடுபட்டுள்ளது எந்த செய்கையாயினும், தொழிலாயினும், அவனது அந்தச் செயல்பாடுகள் எல்லாம் அவன் பண்ணும் 'துஷ்கர்மா'க்கள் (தீவினைகள்) என்ற வகையில் சேராது; அந்தக் கர்மாக்கள் அவனால் செய்யப்பட்டதாகாது (கர்த்ருத்வம்); அந்தக் கர்மாக்களால் ஏற்பட வேண்டிய (பாப) பலன்களும் அவனை அண்டாது; இதைக் காட்டும் வண்ணம், ஆழ்வார், “மிகப் பெரிய பாபமன ஜீவஹிம்ஸையைப் பண்ணுகிறவனாக - உயிர்வாழ் ஜந்துக்களையெல்லாம் கொன்று, தீயிற் சுட்டு உண்ணுகிறவனாக - இருந்தாலும், இப்படிப்பட்ட கார்யத்தைப் பண்ணினதால் ஏற்படக் கூடிய துக்கத்தைப் பெறமாட்டான்” என்கிறார். இத்தகைய பாபிக்கே, துஷ்கர்மம் ஒட்டாது எனில், தோஷங்களை உடைய - ஆனால் உன்னைச் சரணடைந்த - எனக்கு உன் அருள் கட்டாயம் கிடைக்கும். ஆகவே அருள்வாயப்பா! அரங்க நகரோனே!

அமரவோரங்கமாறும் வேதமோர் நான்கும் ஓதி
தமர்களில் தலைவராய சாதியந்தணர்களேனும்
நுமர்களைப் பழிப்பராகில் நொடிப்பதோரளவில் - ஆங்கே
அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் அரங்கமா நகருளானே! (திருமாலை -43)

தேவர்கள் தலைவனே! வேதங்கள் நான்கையும் பழுதற ஓதி, வேதாங்கங்களான ஸ்ரீக்ஷா, வ்யாகரணம் போன்ற ஆறையும் நன்கு கற்றுத்தேறி, அவற்றில் கூறப்பட்டவற்றை நன்றாக அநுஷ்டித்து வருவோர் மறையறிந்த சான்றோர்; இவர்கள் ஞானிகள்; பகவான் கீதையில் உரைத்தவாறு, இத்தகைய ஞானிகள்- ப்ரஹ்ம தத்வம் உணர்ந்தவர்கள் - உனக்கு மிகவும் ப்ரியமானவர்கள்; இப்படிப்பட்ட ப்ராஹ்மணோத்தமர்களேயாயினும்- அவர்கள் பகவத்பாதர்களை (அவர்கள் கீழே சொன்னவாறான வேத, வேதாங்கங்களைக் கற்ற அறிவிலாதோரானாலும்) தூஷித்தால், அந்த க்ஷணத்திலேயே, அபர்களுடைய ப்ராஹ்மண்யம் (பிராமணத்தன்மை) போய், அவர்கள் புலையர்களை விட இழிந்தவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

பாகவதோத்தமர்களது மஹிமை அளவிடவே முடியாதது; அது பரமனின் மஹிமையை விட பேதங்களால், வேதாங்கங்களால் காட்டப்படும் ப்ரஹ்மமான நாராயணனது மஹிமையை விட உயர்ந்தது என்று ப்ரமாணங்கள் எல்லாம் ஒரு சேரப் புகழ்கின்றன. பூர்வர்கள் எல்லாரும் ஒரே குரலாக இதையே போதிக்கிறார்கள். இதுதான் இந்தப் பாசுரத்தின் திரண்ட பொருள்.

இக்கட்டுரையில் சில பாசுரங்களை மட்டுமே, இந்தத் 'திருமாலை' ப்ரபந்தத்திலிருந்து அநுபவிக்க முடிந்தது. இதிலிருந்தே ஸ்ரீமானான நாராயணனது ஸ்வரூபத்தைப்பற்றி எவ்வளவு தெளிவாக, எளிய தமிழில், ஆழ்பொருளை விவரிக்கிறது இந்த ப்ரபந்தம் என்பது வாசகர்களுக்குப் புரியும்.

முழுதாய் 45 பாசுரங்களையும், ஆழ்ந்து விரிவாய் பொருளுணர்ந்து பயின்றால், 'திருமால்' பெருமையை முழுதாய்ப் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்பதில் ஐயமேதும் இல்லையல்லவா?

இது கொண்டே, இந்த ப்ரபந்தத்தின் உயர்வைத் தெரியப்படுத்தும் முகமாக 'திருமாலை யறியாதார் திருமாலை யறியாதாரே' என்றார்கள் பெரியோர். இதன் பொருள். 'திருமாலை என்றும் இந்தப் பிரபந்தத்தை முழுதுமாய் ஆழமாக, பொருளுணர்ந்து கற்காதவர்கள், திருமாலை - ஸ்ரீமானான நாராயணன் (அவனது ஸ்வரூபத்தை) முழுவதுமாக அறியாதாரே யாவர்.

'திருமாலை'யைக் கற்போம்: திருமாலை அறிவோம்.

மருந்தீஸ்வரர் கோவில்: தீராத நோயையும் தீர்க்கும் மருத்துவர்

மருந்தீஸ்வரர் கோவில்: தீராத நோயையும் தீர்க்கும் மருத்துவர்

அந்த இடத்துக்குப் போனதுமே ஏதோ ஒரு விசேஷத்தை உணரலாம். கடற்கரையிலிருந்து வரும் தூய்மையான காற்று, சுற்றிலும் சூழ்ந்துள்ள மரங்களின் சுகமான தாலாட்டு, நகரின் சந்தடிகளிலிருந்து ஒதுங்கியிருக்கும் அந்த இடத்தின் அமைதி...

மருந்தீஸ்வரர் என்பது அந்தக் கோவிலுக்குப் பொருத்தமான பெயர் தான். அந்த இடத்தில் கொஞ்ச நேரம் நின்றாலே உடலும் மனமும் ஆரோக்கிய மாவதுபோல் உணரலாம். கிட்டத்தட்ட 1 ஏக்கர் பரப்பளவில் மரங்களின் நடுவே அமைந்திருக்கும் இந்தக் கோவிலின் அமைதியான சூழ்நிலையும் பழமை மாறாத அதன் தன்மையும் சிவ தரிசனத்தை மேலும் விசேஷமான அனுபவமாக்குகின்றன. சென்னை திருவான்மியூரில் அமைந்துள்ள இக்கோவில் ஏறக்குறைய 1000 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழம் பெருமை உடையது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட தாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கோவிலில் சிவன் மருந்தீஸ்வரராகவும் பார்வதி திரிபுரசுந்தரியாகவும் வீற்றிருக்கிறார்கள். இந்தக் கோவில் உருவான கதையே இதன் மருத்துவ குணத்தைப் பறைசாற்றுகிறது. ஒரு முறை அகத்தியர் இத்தலத்தின் வழியாக பயணிக்கும்போது தலத்தின் மகிமை உணர்ந்து இங்கிருக்கும் குளத்தில் நீராடிப் பின்னர் சிவனை வேண்டினாராம். அவர் முன்னால் சிவன் காட்சியளித்ததும் அவரிடம் உலகில் தோன்றி யுள்ள நோய்களையும் அதைத் தீர்க்கும் வழிமுறைகளையும் கேட்டார் அகத்திய முனி. நோய் தீர்க்கும் முறைகளையும் அதற் கான மூலிகைகளையும் சிவன் விளக்கினாராம். ஈசனின் விளக்கங்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்த அகத்தியர் நோய் களைத் தீர்க்கும் மருந்துகள் பற்றி உபதேசித்ததால் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்று வழங்கப்பட வேண்டுமென்றும் இங்கே வந்து அவரது திருவடிகளை வணங்குபவர்கள் நோயற்ற வாழ்வைப் பெற வேண்டுமென்றும் வரம் கேட்டுப் பெற்றாராம். இதனால்தான் இங்குள்ள சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் வந்தது.இக்கோவில் பாடல் பெற்ற ஸ்தலம். ஞான சம்பந்தர், திருநாவுக் கரசர் ஆகியோர் இக்கோவிலுக்கு வந்து சிவனைத் தரிசித்துப் பாடல்கள் பாடியுள்ளனர்.இக்கோவிலின் தல விருட்சம் வன்னி மரம். இந்த வன்னி மரத் தருகேதான் ஈசன் இரு முறை தோன்றியுள்ளார். திருமணக் கோலத்தில் அகத்தியருக்கு ஒரு முறையும், நடனமாடும் நிலையில் வால்மீகி முனிவருக்கு ஒரு முறையும் காட்சியளித்துள்ளதாக ஐதீகம். வால்மீகி முனிவர் இக்கோவிலுக்கு வந்து தரிசித்ததால் இவ்வூருக்குத் திருவால்மீகியூர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. பின்னர் இப்பெயர் மருவி திருவான்மியூர் என்றானது. வால்மீகி நகர் என்ற பகுதி இப்போதும் இங்கு உள்ளது.இந்தக் கோவிலில் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் தவிர பால்வண்ணநாதன் ஔஷதீஸ்வரர் (ஔஷதம் என்றால் வட மொழியில் மருந்து என்று பொருள்) என்ற பெயரும் உள்ளன.பங்குனி பிரம்மோற்சவம், சிவராத்திரி, விநாயகர் சதுர்த்தி, சஷ்டி, போன்ற விழாக்கள் இங்கு விஷேசமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. இங்கே அமைந்துள்ள ஆன்மீக நூலகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் உள்ளன.சுவாமிக்குப் பாலாபிஷேகம் செய்து விபூதி பிரசாதம் உண்டால் தீராத நோய்களும் தீரும் என்பது இக்கோவிலை ஒட்டியுள்ள அழுத் தமான நம்பிக்கை.
அந்த இடத்துக்குப் போனதுமே ஏதோ ஒரு விசேஷத்தை உணரலாம். கடற்கரையிலிருந்து வரும் தூய்மையான காற்று, சுற்றிலும் சூழ்ந்துள்ள மரங்களின் சுகமான தாலாட்டு, நகரின் சந்தடிகளிலிருந்து ஒதுங்கியிருக்கும் அந்த இடத்தின் அமைதி...

மருந்தீஸ்வரர் என்பது அந்தக் கோவிலுக்குப் பொருத்தமான பெயர் தான். அந்த இடத்தில் கொஞ்ச நேரம் நின்றாலே உடலும் மனமும் ஆரோக்கிய மாவதுபோல் உணரலாம். கிட்டத்தட்ட 1 ஏக்கர் பரப்பளவில் மரங்களின் நடுவே அமைந்திருக்கும் இந்தக் கோவிலின் அமைதியான சூழ்நிலையும் பழமை மாறாத அதன் தன்மையும் சிவ தரிசனத்தை மேலும் விசேஷமான அனுபவமாக்குகின்றன.

சென்னை திருவான்மியூரில் அமைந்துள்ள இக்கோவில் ஏறக்குறைய 1000 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழம் பெருமை உடையது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட தாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கோவிலில் சிவன் மருந்தீஸ்வரராகவும் பார்வதி திரிபுரசுந்தரியாகவும் வீற்றிருக்கிறார்கள்.

இந்தக் கோவில் உருவான கதையே இதன் மருத்துவ குணத்தைப் பறைசாற்றுகிறது. ஒரு முறை அகத்தியர் இத்தலத்தின் வழியாக பயணிக்கும்போது தலத்தின் மகிமை உணர்ந்து இங்கிருக்கும் குளத்தில் நீராடிப் பின்னர் சிவனை வேண்டினாராம். அவர் முன்னால் சிவன் காட்சியளித்ததும் அவரிடம் உலகில் தோன்றி யுள்ள நோய்களையும் அதைத் தீர்க்கும் வழிமுறைகளையும் கேட்டார் அகத்திய முனி. நோய் தீர்க்கும் முறைகளையும் அதற் கான மூலிகைகளையும் சிவன் விளக்கினாராம்.

ஈசனின் விளக்கங்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்த அகத்தியர் நோய் களைத் தீர்க்கும் மருந்துகள் பற்றி உபதேசித்ததால் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்று வழங்கப்பட வேண்டுமென்றும் இங்கே வந்து அவரது திருவடிகளை வணங்குபவர்கள் நோயற்ற வாழ்வைப் பெற வேண்டுமென்றும் வரம் கேட்டுப் பெற்றாராம். இதனால்தான் இங்குள்ள சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் வந்தது.

இக்கோவில் பாடல் பெற்ற ஸ்தலம். ஞான சம்பந்தர், திருநாவுக் கரசர் ஆகியோர் இக்கோவிலுக்கு வந்து சிவனைத் தரிசித்துப் பாடல்கள் பாடியுள்ளனர்.

இக்கோவிலின் தல விருட்சம் வன்னி மரம். இந்த வன்னி மரத் தருகேதான் ஈசன் இரு முறை தோன்றியுள்ளார். திருமணக் கோலத்தில் அகத்தியருக்கு ஒரு முறையும், நடனமாடும் நிலையில் வால்மீகி முனிவருக்கு ஒரு முறையும் காட்சியளித்துள்ளதாக ஐதீகம். வால்மீகி முனிவர் இக்கோவிலுக்கு வந்து தரிசித்ததால் இவ்வூருக்குத் திருவால்மீகியூர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. பின்னர் இப்பெயர் மருவி திருவான்மியூர் என்றானது. வால்மீகி நகர் என்ற பகுதி இப்போதும் இங்கு உள்ளது.

இந்தக் கோவிலில் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் தவிர பால்வண்ணநாதன் ஔஷதீஸ்வரர் (ஔஷதம் என்றால் வட மொழியில் மருந்து என்று பொருள்) என்ற பெயரும் உள்ளன.

பங்குனி பிரம்மோற்சவம், சிவராத்திரி, விநாயகர் சதுர்த்தி, சஷ்டி, போன்ற விழாக்கள் இங்கு விஷேசமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. இங்கே அமைந்துள்ள ஆன்மீக நூலகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் உள்ளன.

சுவாமிக்குப் பாலாபிஷேகம் செய்து விபூதி பிரசாதம் உண்டால் தீராத நோய்களும் தீரும் என்பது இக்கோவிலை ஒட்டியுள்ள அழுத் தமான நம்பிக்கை மருந்தீஸ்வரர் கோவில்: தீராத நோயையும் தீர்க்கும் மருத்துவர்

அந்த இடத்துக்குப் போனதுமே ஏதோ ஒரு விசேஷத்தை உணரலாம். கடற்கரையிலிருந்து வரும் தூய்மையான காற்று, சுற்றிலும் சூழ்ந்துள்ள மரங்களின் சுகமான தாலாட்டு, நகரின் சந்தடிகளிலிருந்து ஒதுங்கியிருக்கும் அந்த இடத்தின் அமைதி...

மருந்தீஸ்வரர் என்பது அந்தக் கோவிலுக்குப் பொருத்தமான பெயர் தான். அந்த இடத்தில் கொஞ்ச நேரம் நின்றாலே உடலும் மனமும் ஆரோக்கிய மாவதுபோல் உணரலாம். கிட்டத்தட்ட 1 ஏக்கர் பரப்பளவில் மரங்களின் நடுவே அமைந்திருக்கும் இந்தக் கோவிலின் அமைதியான சூழ்நிலையும் பழமை மாறாத அதன் தன்மையும் சிவ தரிசனத்தை மேலும் விசேஷமான அனுபவமாக்குகின்றன. சென்னை திருவான்மியூரில் அமைந்துள்ள இக்கோவில் ஏறக்குறைய 1000 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழம் பெருமை உடையது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட தாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கோவிலில் சிவன் மருந்தீஸ்வரராகவும் பார்வதி திரிபுரசுந்தரியாகவும் வீற்றிருக்கிறார்கள். இந்தக் கோவில் உருவான கதையே இதன் மருத்துவ குணத்தைப் பறைசாற்றுகிறது. ஒரு முறை அகத்தியர் இத்தலத்தின் வழியாக பயணிக்கும்போது தலத்தின் மகிமை உணர்ந்து இங்கிருக்கும் குளத்தில் நீராடிப் பின்னர் சிவனை வேண்டினாராம். அவர் முன்னால் சிவன் காட்சியளித்ததும் அவரிடம் உலகில் தோன்றி யுள்ள நோய்களையும் அதைத் தீர்க்கும் வழிமுறைகளையும் கேட்டார் அகத்திய முனி. நோய் தீர்க்கும் முறைகளையும் அதற் கான மூலிகைகளையும் சிவன் விளக்கினாராம். ஈசனின் விளக்கங்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்த அகத்தியர் நோய் களைத் தீர்க்கும் மருந்துகள் பற்றி உபதேசித்ததால் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்று வழங்கப்பட வேண்டுமென்றும் இங்கே வந்து அவரது திருவடிகளை வணங்குபவர்கள் நோயற்ற வாழ்வைப் பெற வேண்டுமென்றும் வரம் கேட்டுப் பெற்றாராம். இதனால்தான் இங்குள்ள சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் வந்தது.இக்கோவில் பாடல் பெற்ற ஸ்தலம். ஞான சம்பந்தர், திருநாவுக் கரசர் ஆகியோர் இக்கோவிலுக்கு வந்து சிவனைத் தரிசித்துப் பாடல்கள் பாடியுள்ளனர்.இக்கோவிலின் தல விருட்சம் வன்னி மரம். இந்த வன்னி மரத் தருகேதான் ஈசன் இரு முறை தோன்றியுள்ளார். திருமணக் கோலத்தில் அகத்தியருக்கு ஒரு முறையும், நடனமாடும் நிலையில் வால்மீகி முனிவருக்கு ஒரு முறையும் காட்சியளித்துள்ளதாக ஐதீகம். வால்மீகி முனிவர் இக்கோவிலுக்கு வந்து தரிசித்ததால் இவ்வூருக்குத் திருவால்மீகியூர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. பின்னர் இப்பெயர் மருவி திருவான்மியூர் என்றானது. வால்மீகி நகர் என்ற பகுதி இப்போதும் இங்கு உள்ளது.இந்தக் கோவிலில் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் தவிர பால்வண்ணநாதன் ஔஷதீஸ்வரர் (ஔஷதம் என்றால் வட மொழியில் மருந்து என்று பொருள்) என்ற பெயரும் உள்ளன.பங்குனி பிரம்மோற்சவம், சிவராத்திரி, விநாயகர் சதுர்த்தி, சஷ்டி, போன்ற விழாக்கள் இங்கு விஷேசமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. இங்கே அமைந்துள்ள ஆன்மீக நூலகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் உள்ளன.சுவாமிக்குப் பாலாபிஷேகம் செய்து விபூதி பிரசாதம் உண்டால் தீராத நோய்களும் தீரும் என்பது இக்கோவிலை ஒட்டியுள்ள அழுத் தமான நம்பிக்கை.
அந்த இடத்துக்குப் போனதுமே ஏதோ ஒரு விசேஷத்தை உணரலாம். கடற்கரையிலிருந்து வரும் தூய்மையான காற்று, சுற்றிலும் சூழ்ந்துள்ள மரங்களின் சுகமான தாலாட்டு, நகரின் சந்தடிகளிலிருந்து ஒதுங்கியிருக்கும் அந்த இடத்தின் அமைதி...

மருந்தீஸ்வரர் என்பது அந்தக் கோவிலுக்குப் பொருத்தமான பெயர் தான். அந்த இடத்தில் கொஞ்ச நேரம் நின்றாலே உடலும் மனமும் ஆரோக்கிய மாவதுபோல் உணரலாம். கிட்டத்தட்ட 1 ஏக்கர் பரப்பளவில் மரங்களின் நடுவே அமைந்திருக்கும் இந்தக் கோவிலின் அமைதியான சூழ்நிலையும் பழமை மாறாத அதன் தன்மையும் சிவ தரிசனத்தை மேலும் விசேஷமான அனுபவமாக்குகின்றன.

சென்னை திருவான்மியூரில் அமைந்துள்ள இக்கோவில் ஏறக்குறைய 1000 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழம் பெருமை உடையது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட தாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கோவிலில் சிவன் மருந்தீஸ்வரராகவும் பார்வதி திரிபுரசுந்தரியாகவும் வீற்றிருக்கிறார்கள்.

இந்தக் கோவில் உருவான கதையே இதன் மருத்துவ குணத்தைப் பறைசாற்றுகிறது. ஒரு முறை அகத்தியர் இத்தலத்தின் வழியாக பயணிக்கும்போது தலத்தின் மகிமை உணர்ந்து இங்கிருக்கும் குளத்தில் நீராடிப் பின்னர் சிவனை வேண்டினாராம். அவர் முன்னால் சிவன் காட்சியளித்ததும் அவரிடம் உலகில் தோன்றி யுள்ள நோய்களையும் அதைத் தீர்க்கும் வழிமுறைகளையும் கேட்டார் அகத்திய முனி. நோய் தீர்க்கும் முறைகளையும் அதற் கான மூலிகைகளையும் சிவன் விளக்கினாராம்.

ஈசனின் விளக்கங்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்த அகத்தியர் நோய் களைத் தீர்க்கும் மருந்துகள் பற்றி உபதேசித்ததால் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்று வழங்கப்பட வேண்டுமென்றும் இங்கே வந்து அவரது திருவடிகளை வணங்குபவர்கள் நோயற்ற வாழ்வைப் பெற வேண்டுமென்றும் வரம் கேட்டுப் பெற்றாராம். இதனால்தான் இங்குள்ள சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் வந்தது.

இக்கோவில் பாடல் பெற்ற ஸ்தலம். ஞான சம்பந்தர், திருநாவுக் கரசர் ஆகியோர் இக்கோவிலுக்கு வந்து சிவனைத் தரிசித்துப் பாடல்கள் பாடியுள்ளனர்.

இக்கோவிலின் தல விருட்சம் வன்னி மரம். இந்த வன்னி மரத் தருகேதான் ஈசன் இரு முறை தோன்றியுள்ளார். திருமணக் கோலத்தில் அகத்தியருக்கு ஒரு முறையும், நடனமாடும் நிலையில் வால்மீகி முனிவருக்கு ஒரு முறையும் காட்சியளித்துள்ளதாக ஐதீகம். வால்மீகி முனிவர் இக்கோவிலுக்கு வந்து தரிசித்ததால் இவ்வூருக்குத் திருவால்மீகியூர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. பின்னர் இப்பெயர் மருவி திருவான்மியூர் என்றானது. வால்மீகி நகர் என்ற பகுதி இப்போதும் இங்கு உள்ளது.

இந்தக் கோவிலில் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் தவிர பால்வண்ணநாதன் ஔஷதீஸ்வரர் (ஔஷதம் என்றால் வட மொழியில் மருந்து என்று பொருள்) என்ற பெயரும் உள்ளன.

பங்குனி பிரம்மோற்சவம், சிவராத்திரி, விநாயகர் சதுர்த்தி, சஷ்டி, போன்ற விழாக்கள் இங்கு விஷேசமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. இங்கே அமைந்துள்ள ஆன்மீக நூலகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் உள்ளன.

சுவாமிக்குப் பாலாபிஷேகம் செய்து விபூதி பிரசாதம் உண்டால் தீராத நோய்களும் தீரும் என்பது இக்கோவிலை ஒட்டியுள்ள அழுத் தமான நம்பிக்கை மருந்தீஸ்வரர் கோவில்: தீராத நோயையும் தீர்க்கும் மருத்துவர்

அந்த இடத்துக்குப் போனதுமே ஏதோ ஒரு விசேஷத்தை உணரலாம். கடற்கரையிலிருந்து வரும் தூய்மையான காற்று, சுற்றிலும் சூழ்ந்துள்ள மரங்களின் சுகமான தாலாட்டு, நகரின் சந்தடிகளிலிருந்து ஒதுங்கியிருக்கும் அந்த இடத்தின் அமைதி...

மருந்தீஸ்வரர் என்பது அந்தக் கோவிலுக்குப் பொருத்தமான பெயர் தான். அந்த இடத்தில் கொஞ்ச நேரம் நின்றாலே உடலும் மனமும் ஆரோக்கிய மாவதுபோல் உணரலாம். கிட்டத்தட்ட 1 ஏக்கர் பரப்பளவில் மரங்களின் நடுவே அமைந்திருக்கும் இந்தக் கோவிலின் அமைதியான சூழ்நிலையும் பழமை மாறாத அதன் தன்மையும் சிவ தரிசனத்தை மேலும் விசேஷமான அனுபவமாக்குகின்றன. சென்னை திருவான்மியூரில் அமைந்துள்ள இக்கோவில் ஏறக்குறைய 1000 ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட பழம் பெருமை உடையது. ஏழாம் நூற்றாண்டில் சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட தாகக் கருதப்படுகிறது. இக்கோவிலில் சிவன் மருந்தீஸ்வரராகவும் பார்வதி திரிபுரசுந்தரியாகவும் வீற்றிருக்கிறார்கள். இந்தக் கோவில் உருவான கதையே இதன் மருத்துவ குணத்தைப் பறைசாற்றுகிறது. ஒரு முறை அகத்தியர் இத்தலத்தின் வழியாக பயணிக்கும்போது தலத்தின் மகிமை உணர்ந்து இங்கிருக்கும் குளத்தில் நீராடிப் பின்னர் சிவனை வேண்டினாராம். அவர் முன்னால் சிவன் காட்சியளித்ததும் அவரிடம் உலகில் தோன்றி யுள்ள நோய்களையும் அதைத் தீர்க்கும் வழிமுறைகளையும் கேட்டார் அகத்திய முனி. நோய் தீர்க்கும் முறைகளையும் அதற் கான மூலிகைகளையும் சிவன் விளக்கினாராம். ஈசனின் விளக்கங்களைக் கேட்டு மகிழ்ந்த அகத்தியர் நோய் களைத் தீர்க்கும் மருந்துகள் பற்றி உபதேசித்ததால் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்று வழங்கப்பட வேண்டுமென்றும் இங்கே வந்து அவரது திருவடிகளை வணங்குபவர்கள் நோயற்ற வாழ்வைப் பெற வேண்டுமென்றும் வரம் கேட்டுப் பெற்றாராம். இதனால்தான் இங்குள்ள சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் வந்தது.இக்கோவில் பாடல் பெற்ற ஸ்தலம். ஞான சம்பந்தர், திருநாவுக் கரசர் ஆகியோர் இக்கோவிலுக்கு வந்து சிவனைத் தரிசித்துப் பாடல்கள் பாடியுள்ளனர்.இக்கோவிலின் தல விருட்சம் வன்னி மரம். இந்த வன்னி மரத் தருகேதான் ஈசன் இரு முறை தோன்றியுள்ளார். திருமணக் கோலத்தில் அகத்தியருக்கு ஒரு முறையும், நடனமாடும் நிலையில் வால்மீகி முனிவருக்கு ஒரு முறையும் காட்சியளித்துள்ளதாக ஐதீகம். வால்மீகி முனிவர் இக்கோவிலுக்கு வந்து தரிசித்ததால் இவ்வூருக்குத் திருவால்மீகியூர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. பின்னர் இப்பெயர் மருவி திருவான்மியூர் என்றானது. வால்மீகி நகர் என்ற பகுதி இப்போதும் இங்கு உள்ளது.இந்தக் கோவிலில் சிவனுக்கு மருந்தீஸ்வரர் என்ற பெயர் தவிர பால்வண்ணநாதன் ஔஷதீஸ்வரர் (ஔஷதம் என்றால் வட மொழியில் மருந்து என்று பொருள்) என்ற பெயரும் உள்ளன.பங்குனி பிரம்மோற்சவம், சிவராத்திரி, விநாயகர் சதுர்த்தி, சஷ்டி, போன்ற விழாக்கள் இங்கு விஷேசமாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. இங்கே அமைந்துள்ள ஆன்மீக நூலகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான அரிய நூல்கள் உள்ளன.சுவாமிக்குப் பாலாபிஷேகம் செய்து விபூதி பிரசாதம் உண்டால் தீராத நோய்களும் தீரும் என்பது இக்கோவிலை ஒட்டியுள்ள அழுத் தமான நம்பிக்கை.